وَاٰخَرُوْنَ مُرْجَوْنَ لِاَمْرِ اللّٰهِ اِمَّا يُعَذِّبُهُمْ وَاِمَّا يَتُوْبُ عَلَيْهِمْۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ
wa ākharūna murjaunal li'amrillāhi immā yu‘ażżibuhum wa immā yatūbu ‘alaihim, wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).
Ni mɛi krokomɛi hu yɛ ni ajie amɛ kɛjɛ nitsumɔ mli kɛyashi be mli ni Allah baakpɛ eyiŋ; ekolɛ Allah baato amɛhe toigbalamɔ ni ekolɛ Allah baakpɛlɛ amɛtsuitsakemɔ lɛ nɔ. Allah ji Mɔ ni le nɔ fɛɛ nɔ, ni le nii fɛɛ.
وَّعَلَى الثَّلٰثَةِ الَّذِيْنَ خُلِّفُوْاۗ حَتّٰٓى اِذَا ضَاقَتْ عَلَيْهِمُ الْاَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ وَضَاقَتْ عَلَيْهِمْ اَنْفُسُهُمْ وَظَنُّوْٓا اَنْ لَّا مَلْجَاَ مِنَ اللّٰهِ اِلَّآ اِلَيْهِۗ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ لِيَتُوْبُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ ࣖ
wa ‘alaṡ-ṡalāṡatil-lażīna khullifū, ḥattā iżā ḍāqat ‘alaihimul-arḍu bimā raḥubat wa ḍāqat ‘alaihim anfusuhum wa ẓannū allā malja'a minallāhi illā ilaih(i), ṡumma tāba ‘alaihim liyatūbū, innallāha huwat-tawwābur-raḥīm(u).
kɛtee gbɔmɛi etɛ ni ashi amɛ lɛ aŋɔɔ. Kɛyashi be mli ni shikpɔŋ lɛ fee tamɔ nɔ ni eyɛ mlɛo kɛha amɛ, eyɛ mli akɛ shikpɔŋ lɛ mli kwɔ ni amɛsusumai hu nu he (nu he hu) akɛ eyɛ mlɛo kɛha amɛ, ni amɛle akɛ gbɛ ko bɛ ni aaatsɔ nɔ ajo foi kɛjɛ (Allah) piŋmɔ lɛ he, shi moŋ Lɛ pɛ, no mli lɛ Allah kpɛlɛ amɛtsuitsakemɔ lɛ nɔ koni amɛhi amɛtsuitsakemɔ lɛ mli. Anɔkwale, Allah ji mɔ ni kpɛlɛɔ tsuitsakemɔ nɔ fe fɛɛ, mɔ ni naa mɔbɔ fe fɛɛ.