وَاٰخَرُوْنَ مُرْجَوْنَ لِاَمْرِ اللّٰهِ اِمَّا يُعَذِّبُهُمْ وَاِمَّا يَتُوْبُ عَلَيْهِمْۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ
wa ākharūna murjaunal li'amrillāhi immā yu‘ażżibuhum wa immā yatūbu ‘alaihim, wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).
Llan (da$en) imdanen nniven, ipêebbsen, alamma Iqsed Öebbi; ahat ad ten Iâaqeb Öebbi, ahat ad Iqbel Öebbi nndama nnsen. Öebbi d Amusnaw, d Amusnaw.
وَّعَلَى الثَّلٰثَةِ الَّذِيْنَ خُلِّفُوْاۗ حَتّٰٓى اِذَا ضَاقَتْ عَلَيْهِمُ الْاَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ وَضَاقَتْ عَلَيْهِمْ اَنْفُسُهُمْ وَظَنُّوْٓا اَنْ لَّا مَلْجَاَ مِنَ اللّٰهِ اِلَّآ اِلَيْهِۗ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ لِيَتُوْبُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ ࣖ
wa ‘alaṡ-ṡalāṡatil-lażīna khullifū, ḥattā iżā ḍāqat ‘alaihimul-arḍu bimā raḥubat wa ḍāqat ‘alaihim anfusuhum wa ẓannū allā malja'a minallāhi illā ilaih(i), ṡumma tāba ‘alaihim liyatūbū, innallāha huwat-tawwābur-raḥīm(u).
akked s tmuɣli n kraḍ n yimdanen i d-yeqqimen deffir. Armi d asmi i ten iban tmurt teîîeq, xas akken tamurt tewweô, u ula d iman nnsen êulfan (ulfan ula d nutni) d iêezziben fellasen, u éôan ar ur telli tmeîîut si (aâaqeb n) Öebbi, maca ɣur Neppa kan, sinna, Öebbi Iqbel nndama nnsen, iwakken ad qqimen di nndama nnsen. Öebbi, s tidep, Iqebbel nndama, Ipêunu.