وَاٰخَرُوْنَ مُرْجَوْنَ لِاَمْرِ اللّٰهِ اِمَّا يُعَذِّبُهُمْ وَاِمَّا يَتُوْبُ عَلَيْهِمْۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ
wa ākharūna murjaunal li'amrillāhi immā yu‘ażżibuhum wa immā yatūbu ‘alaihim, wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).
Ɛn (sɛf) ɔda pipul dɛn de we dɛn kin stɔp te Allah disayd; maybe Allah go panis dem en maybe Allah go aksept dem repentance. Allah na di wan we no ɔltin, we gɛt sɛns.
وَّعَلَى الثَّلٰثَةِ الَّذِيْنَ خُلِّفُوْاۗ حَتّٰٓى اِذَا ضَاقَتْ عَلَيْهِمُ الْاَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ وَضَاقَتْ عَلَيْهِمْ اَنْفُسُهُمْ وَظَنُّوْٓا اَنْ لَّا مَلْجَاَ مِنَ اللّٰهِ اِلَّآ اِلَيْهِۗ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ لِيَتُوْبُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ ࣖ
wa ‘alaṡ-ṡalāṡatil-lażīna khullifū, ḥattā iżā ḍāqat ‘alaihimul-arḍu bimā raḥubat wa ḍāqat ‘alaihim anfusuhum wa ẓannū allā malja'a minallāhi illā ilaih(i), ṡumma tāba ‘alaihim liyatūbū, innallāha huwat-tawwābur-raḥīm(u).
ɛn to di tri pipul dɛn we bin lɛf biɛn. Te di wɔl bin tan lɛk se i kramp fɔ dɛn, pan ɔl we i big, ɛn dɛn sol dɛn kramp fɔ dɛn, ɛn dɛn no se nɔbɔdi nɔ de fɔ rɔnawe frɔm Allah pas to am, na da tɛm de Allah bin gri fɔ mek dɛn ripɛnt so dat dɛn go kɔntinyu fɔ ripɛnt. Fɔ tru, Allah na di wan we de aksept fɔ ripɛnt, di wan we gɛt sɔri-at pas ɔlman.