اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يُؤْمِنُوْنَ بِالْجِبْتِ وَالطَّاغُوْتِ وَيَقُوْلُوْنَ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا هٰٓؤُلَاۤءِ اَهْدٰى مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا سَبِيْلًا
alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yu'minūna bil-jibti waṭ-ṭāgūti wa yaqūlūna lil-lażīna kafarū hā'ulā'i ahdā minal-lażīna āmanū sabīlā(n).
Оё касонеро надидӣ, ки насибе аз китоб (Таврот) ба онҳо дода шудааст, ки ба Ҷибт ва тоғут имон меоранд ва ба кофирон (мушрикони Макка) мегӯянд, ки онҳо дар роҳи худ аз мӯъминон дурусттаранд.
اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَعَنَهُمُ اللّٰهُ ۗوَمَنْ يَّلْعَنِ اللّٰهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ نَصِيْرًا
ulā'ikal-lażīna la‘anahumullāh(u), wa may yal‘anillāhu falan tajida lahū naṣīrā(n).
Инҳо касоне ҳастанд, ки Аллоҳ онҳоро лаънат кардааст ва ҳар касро, ки Аллоҳ лаънат кунад, ту барои ӯ ёваре нахоҳӣ дошт.
اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ يَزْعُمُوْنَ اَنَّهُمْ اٰمَنُوْا بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمَآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ يُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّتَحَاكَمُوْٓا اِلَى الطَّاغُوْتِ وَقَدْ اُمِرُوْٓا اَنْ يَّكْفُرُوْا بِهٖ ۗوَيُرِيْدُ الشَّيْطٰنُ اَنْ يُّضِلَّهُمْ ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا
alam tara ilal-lażīna yaz‘umūna annahum āmanū bimā unzila ilaika wa mā unzila min qablika yurīdūna ay yataḥākamū ilaṭ-ṭāgūti wa qad umirū ay yakfurū bih(ī), wa yurīdusy-syaiṭānu ay yuḍillahum ḍalālam ba‘īdā(n).
Оё (эй Муҳаммад) ба касоне, ки иддао мекунанд, ки ба он чи бар ту ва он чи пеш аз ту нозил шудааст, имон овардаанд, аҳамият надодаӣ? Онҳо ҳанӯз ҳам мехоҳанд, ки барои тоғут имтиёзҳои қонунӣ дода шаванд, ҳарчанд ба онҳо фармон дода шудааст, ки тоғутро инкор кунанд. Ва шайтон мехоҳад онҳоро то ҳадди имкон гумроҳ кунад.