وَمَنْ يَّعْمَلْ سُوْۤءًا اَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهٗ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللّٰهَ يَجِدِ اللّٰهَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا
wa may ya‘mal sū'an au yaẓlim nafsahū ṡumma yastagfirillāha yajidillāha gafūrar raḥīmā(n).
Ва ҳар кӣ гуноҳе кунад ва ба худ ситам кунад, сипас аз Худо омурзиш бихоҳад, албатта, Худоро омурзанда ва меҳрубон хоҳад ёфт.
وَمَنْ يَّكْسِبْ اِثْمًا فَاِنَّمَا يَكْسِبُهٗ عَلٰى نَفْسِهٖ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا
wa may yaksib iṡman fa innamā yaksibuhū ‘alā nafsih(ī),wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).
Ва ҳар кӣ гуноҳе кунад, пас, албатта, он гуноҳро ба фоидаи худ кардааст ва Худо доно ва ҳаким аст.
وَمَنْ يَّكْسِبْ خَطِيْۤـَٔةً اَوْ اِثْمًا ثُمَّ يَرْمِ بِهٖ بَرِيْۤـًٔا فَقَدِ احْتَمَلَ بُهْتَانًا وَّاِثْمًا مُّبِيْنًا ࣖ
wa may yaksib khaṭī'atan au iṡman ṡumma yarmi bihī barī'an fa qadiḥtamala buhtānaw wa iṡmam mubīnā(n).
Ва ҳар кӣ хато ё гуноҳе кунад ва ба шахси бегуноҳ муттаҳам кунад, пас, дар ҳақиқат, ӯ дурӯғ ва гуноҳи ошкоро бар дӯш гирифтааст.