وَاِنَّ مِنْكُمْ لَمَنْ لَّيُبَطِّئَنَّۚ فَاِنْ اَصَابَتْكُمْ مُّصِيْبَةٌ قَالَ قَدْ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيَّ اِذْ لَمْ اَكُنْ مَّعَهُمْ شَهِيْدًا

wa inna minkum lamal layubaṭṭi'ann(a), fa in aṣābatkum muṣībatun qāla qad an‘amallāhu ‘alayya iż lam akum ma‘ahum syahīdā(n).

Һәм ысынлап та һеҙҙең арағыҙҙа (һуғышҡа барырға) бик тартынған кешеләр булырға тейеш. Шунан һуң, әгәр һиңә берәй бәлә килһә, ул: «Ысынлап та, улар менән һуғышмағаным өсөн, Аллаһ миңә ниғмәт бирҙе», — тип әйтер.

۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الْيَهُوْدَ وَالنَّصٰرٰٓى اَوْلِيَاۤءَ ۘ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ وَمَنْ يَّتَوَلَّهُمْ مِّنْكُمْ فَاِنَّهٗ مِنْهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-yahūda wan-naṣārā auliyā'(a), ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wa may yatawallahum minkum fa innahū minhum, innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Йәһүдтәрҙе һәм христиандарҙы тоғро дуҫтар итмәгеҙ; улар бер-береһен һаҡлай. Һеҙҙең арағыҙҙан кем уларҙы тоғро дуҫ итһә, ул да улар араһында булыр. Ысынлап та, Аллаһ залимдарҙы тура юлға күндермәй.

فَتَرَى الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ يُّسَارِعُوْنَ فِيْهِمْ يَقُوْلُوْنَ نَخْشٰٓى اَنْ تُصِيْبَنَا دَاۤىِٕرَةٌ ۗفَعَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّأْتِيَ بِالْفَتْحِ اَوْ اَمْرٍ مِّنْ عِنْدِهٖ فَيُصْبِحُوْا عَلٰى مَآ اَسَرُّوْا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ نٰدِمِيْنَۗ

fa taral-lażīna fī qulūbihim maraḍuy yusāri‘ūna fīhim yaqūlūna nakhsyā an tuṣībanā dā'irah(tun), fa ‘asallāhu ay ya'tiya bil-fatḥi au amrim min ‘indihī fa yuṣbiḥū ‘alā mā asarrū fī anfusihim nādimīn(a).

Шул саҡта һеҙ күрерһегеҙ, йөрәктәре ауырыған кешеләрҙең шунда уҡ улар янына (йәһүдтәр һәм христиандар) килеп: «Беҙ бәләнән ҡурҡабыҙ», — тип әйтәләр. Аллаһ еңеүҙе (Рәсүленә), йәки Унан ҡарар килтерер, улар үҙҙәре эсендә йәшереп һаҡлаған нәмәләренә үкенһен өсөн.

وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَهٰٓؤُلَاۤءِ الَّذِيْنَ اَقْسَمُوْا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْۙ اِنَّهُمْ لَمَعَكُمْۗ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فَاَصْبَحُوْا خٰسِرِيْنَ

wa yaqūlul-lażīna āmanū ahā'ulā'il-lażīna aqsamū billāhi jahda aimānihim, innahum lama‘akum, ḥabiṭat a‘māluhum fa aṣbaḥū khāsirīn(a).

Һәм иман килтергәндәр: «Был кеше Аллаһ исеме менән тантаналы ант иткән кешеме, улар ысынлап та һеҙҙең менән булыуҙары тураһында?» Уларҙың бөтә ғәмәлдәре бушҡа, шуға күрә улар зыян күреүселәргә әйләнә.

يَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ مَا قَالُوْا ۗوَلَقَدْ قَالُوْا كَلِمَةَ الْكُفْرِ وَكَفَرُوْا بَعْدَ اِسْلَامِهِمْ وَهَمُّوْا بِمَا لَمْ يَنَالُوْاۚ وَمَا نَقَمُوْٓا اِلَّآ اَنْ اَغْنٰىهُمُ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ مِنْ فَضْلِهٖ ۚفَاِنْ يَّتُوْبُوْا يَكُ خَيْرًا لَّهُمْ ۚوَاِنْ يَّتَوَلَّوْا يُعَذِّبْهُمُ اللّٰهُ عَذَابًا اَلِيْمًا فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۚوَمَا لَهُمْ فِى الْاَرْضِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ

yaḥlifūna billāhi mā qālū, wa laqad qālū kalimatal-kufri wa kafarū ba‘da islāmihim wa hammū bimā lam yanālū, wa mā naqamū illā an agnāhumullāhu wa rasūluhū min faḍlih(ī), fa iy yatūbū yaku khairal lahum, wa iy yatawallau yu‘ażżibhumullāhu ‘ażāban alīman fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa mā lahum fil-arḍi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).

Улар (монафиҡтар) Аллаһ исеме менән ант итәләр, Мөхәммәтте рәнйеткән бер нәмә лә әйтмәйәсәкбеҙ. Ысынлап та, улар кәфәр һүҙҙәрен әйттеләр, Исламдан һуң кәфер булып киттеләр, ирешә алмаған нәмәләргә ынтылалар, Аллаһ һәм Уның Рәсүле уларға рәхмәтен бирһәләр, шелтәләмәҫтәр ине. Шулай булғас, тәүбә итһәләр, был улар өсөн хәйерлерәк, әгәр ҙә улар йөҙ сөйөрһәләр, Аллаһ уларҙы донъяла ла, әхирәттә лә ғазаплы ғазап менән язаға тарттырасаҡ, һәм уларҙың Ер йөҙөндә яҡлаусыһы ла, ярҙамсыһы ла булмаясаҡ.

اِسْتَغْفِرْ لَهُمْ اَوْ لَا تَسْتَغْفِرْ لَهُمْۗ اِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِيْنَ مَرَّةً فَلَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَهُمْ ۗذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَفَرُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْفٰسِقِيْنَ ࣖ

istagfir lahum au lā tastagfir lahum, in tastagfir lahum sab‘īna marratan falay yagfirallāhu lahum, żālika bi'annahum kafarū billāhi wa rasūlih(ī), wallāhu lā yahdil-qaumal-fāsiqīn(a).

(Һин (Мөхәммәт) улар өсөн ғәфү үтенһәң дә, ғәфү үтенмәүең дә бер үк. Улар өсөн етмеш тапҡыр ғәфү үтенһәң дә, Аллаһ уларҙы ғәфү итмәҫ. Был уларҙың Аллаһҡа һәм Уның рәсүленә инҡар итеүҙәре арҡаһында. Яуыз кешеләрҙе лә Аллаһ тура юлға күндермәй.

وَلَا تُصَلِّ عَلٰٓى اَحَدٍ مِّنْهُمْ مَّاتَ اَبَدًا وَّلَا تَقُمْ عَلٰى قَبْرِهٖۗ اِنَّهُمْ كَفَرُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَمَاتُوْا وَهُمْ فٰسِقُوْنَ

wa lā tuṣalli ‘alā aḥadim minhum māta abadaw wa lā taqum ‘alā qabrih(ī), innahum kafarū billāhi wa rasūlihī wa mātū wa hum fāsiqūn(a).

Һеҙ (Мөхәммәт) улар араһында үлгән кеше өсөн бер ҡасан да доға ҡылмағыҙ һәм уның ҡәбере өҫтөндә тормағыҙ (доға ҡылмағыҙ). Ысынлап та, улар Аллаһҡа һәм Уның Рәсүленә инҡар иттеләр һәм яуыз хәлдә үлделәр .

اِنَّ الَّذِيْنَ جَاۤءُوْ بِالْاِفْكِ عُصْبَةٌ مِّنْكُمْۗ لَا تَحْسَبُوْهُ شَرًّا لَّكُمْۗ بَلْ هُوَ خَيْرٌ لَّكُمْۗ لِكُلِّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ مَّا اكْتَسَبَ مِنَ الْاِثْمِۚ وَالَّذِيْ تَوَلّٰى كِبْرَهٗ مِنْهُمْ لَهٗ عَذَابٌ عَظِيْمٌ

innal-lażīna jā'ū bil-ifki ‘uṣbatum minkum, lā taḥsabūhu syarral lakum, bal huwa khairul lakum, likullimri'im minhum maktasaba minal-iṡm(i), wal-lażī tawallā kibrahū minhum lahū ‘ażābun ‘aẓīm(un).

Ысынлап та, ялған хәбәрҙәр йөрөтөүселәр һеҙҙең төркөмдән (шулай уҡ). Яңылыҡ һеҙҙең өсөн насар тип уйламағыҙ, ысынында ул һеҙҙең өсөн яҡшы. Уларҙың һәр береһе ҡылған гонаһтары өсөн язаһын аласаҡ. Уларҙың (ҡылған гонаһтарының) иң ҙур өлөштө кем ала, уға ла ҙур яза биреләсәк.

وَلْيَسْتَعْفِفِ الَّذِيْنَ لَا يَجِدُوْنَ نِكَاحًا حَتّٰى يُغْنِيَهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ ۗوَالَّذِيْنَ يَبْتَغُوْنَ الْكِتٰبَ مِمَّا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ فَكَاتِبُوْهُمْ اِنْ عَلِمْتُمْ فِيْهِمْ خَيْرًا وَّاٰتُوْهُمْ مِّنْ مَّالِ اللّٰهِ الَّذِيْٓ اٰتٰىكُمْ ۗوَلَا تُكْرِهُوْا فَتَيٰتِكُمْ عَلَى الْبِغَاۤءِ اِنْ اَرَدْنَ تَحَصُّنًا لِّتَبْتَغُوْا عَرَضَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَمَنْ يُّكْرِهْهُّنَّ فَاِنَّ اللّٰهَ مِنْۢ بَعْدِ اِكْرَاهِهِنَّ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

walyasta‘fifil-lażīna lā yajidūna nikāḥan ḥattā yugniyahumullāhu min faḍlih(ī), wal-lażīna yabtagūnal-kitāba mimmā malakat aimānukum fa kātibūhum in ‘alimtum fīhim khairaw wa ātūhum mim mālillāhil-lażī ātākum, wa lā tukrihū fatayātikum ‘alal-bigā'i in aradna taḥaṣṣunal litabtagū ‘araḍal-ḥayātid-dun-yā, wa may yukrihhunna fa innallāha mim ba‘di ikrāhihinna gafūrur raḥīm(un).

Ә никахҡа инә алмағандар, Аллаһ Үҙенең рәхмәте менән уларға һәләт биргәнсе, үҙҙәренең сафлығын һаҡларға тейеш. Әгәр ҙә һеҙҙә булған ҡолдар килешеү (азатлыҡ) теләй икән, уларҙа изгелек барлығын белһәгеҙ, улар менән килешеү төҙөгөҙ һәм Аллаһ Тәғәләнең һеҙгә биргән хазиналарының бер өлөшөн уларға бирегеҙ. Үҙегеҙ сафлыҡҡа ынтылған ҡатын-ҡыҙ хеҙмәтселәрегеҙҙе бисәлеккә мәжбүр итмәгеҙ, сөнки һеҙ донъяуи табыш эҙләргә теләйһегеҙ. Кем уларҙы мәжбүр итһә, улар мәжбүр ителгәндән һуң Алла ярлыҡаусы, мәрхәмәтле.

اِذَا جَاۤءَكَ الْمُنٰفِقُوْنَ قَالُوْا نَشْهَدُ اِنَّكَ لَرَسُوْلُ اللّٰهِ ۘوَاللّٰهُ يَعْلَمُ اِنَّكَ لَرَسُوْلُهٗ ۗوَاللّٰهُ يَشْهَدُ اِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ لَكٰذِبُوْنَۚ

iżā jā'akal-munāfiqūna qālū nasyhadu innaka larasūlullāh(i), wallāhu ya‘lamu innaka larasūluh(ū), wallāhu yasyhadu innal-munāfiqīna lakāżibūn(a).

Һиңә (Мөхәммәткә) монафиҡтар килһә: «Беҙ һинең Аллаһтың илсеһе икәнлегеңде таныйбыҙ», — тиҙәр. Аллаһ һинең ысынлап та Уның илсеһе икәнлегеңде белә; һәм Аллаһ монафиҡтарҙың ысын мәғәнәһендә ялғансы булыуына шаһит булды.

اِتَّخَذُوْٓا اَيْمَانَهُمْ جُنَّةً فَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗاِنَّهُمْ سَاۤءَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

ittakhażū aimānahum junnatan faṣaddū ‘an sabīlillāh(i), innahum sā'a mā kānū ya‘malūn(a).

Улар анттарын ҡалҡан яһай, һуңынан (кешеләрҙе) Аллаһ юлынан ҡамасаулай. Ысынлап та, нисек насар эшләгәндәр.

ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ اٰمَنُوْا ثُمَّ كَفَرُوْا فَطُبِعَ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ فَهُمْ لَا يَفْقَهُوْنَ

Żālika bi'annahum āmanū ṡumma kafarū faṭubi‘a ‘alā qulūbihim fahum lā yafqahūn(a).

Сөнки улар ысынында иман килтергән, һуңынан кафыр булып киткән, шуға күрә уларҙың күңелдәре бикле булған, шуға күрә аңлай алмаған.

۞ وَاِذَا رَاَيْتَهُمْ تُعْجِبُكَ اَجْسَامُهُمْۗ وَاِنْ يَّقُوْلُوْا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْۗ كَاَنَّهُمْ خُشُبٌ مُّسَنَّدَةٌ ۗيَحْسَبُوْنَ كُلَّ صَيْحَةٍ عَلَيْهِمْۗ هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْۗ قَاتَلَهُمُ اللّٰهُ ۖاَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ

wa iżā ra'aitahum tu‘jibuka ajsāmuhum, wa iy yaqūlū tasma‘ liqaulihim, ka'annahum khusyubum musannadah(tun), yaḥsabūna kulla ṣaiḥatin ‘alaihim, humul-‘aduwwu faḥżarhum, qātalahumullāh(u), annā yu'fakūn(a).

Ә уларҙы күрһәң, кәүҙәләре һине хайран ҡалдыра. Һөйләшһәләр, һин уларҙың һөйләгәндәрен тыңлайһың. Улар һөйәлгән ағас кеүек. Һәр ҡысҡырыу үҙҙәренә төбәлгәндер, тип уйланылар. Улар — (ысын) дошман, шуға күрә уларҙан һаҡ булығыҙ; Аллаһ уларҙы юҡ итте. Нисек итеп уларҙы (хәҡиҡәттән) кире борорға мөмкин?

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ تَعَالَوْا يَسْتَغْفِرْ لَكُمْ رَسُوْلُ اللّٰهِ لَوَّوْا رُءُوْسَهُمْ وَرَاَيْتَهُمْ يَصُدُّوْنَ وَهُمْ مُّسْتَكْبِرُوْنَ

wa iżā qīla lahum ta‘ālau yastagfir lakum rasūlullāhi lawwau ru'ūsahum wa ra'aitahum yaṣuddūna wa hum mustakbirūn(a).

Һәм уларға: «Килегеҙ (иман итегеҙ), Аллаһ рәсүле һеҙҙең өсөн ғәфү үтенһен», – тиелһә, улар ситкә ҡарай һәм һеҙ уларҙың маҡтанып, ситкә боролоп киткәнен күрәһегеҙ.

سَوَاۤءٌ عَلَيْهِمْ اَسْتَغْفَرْتَ لَهُمْ اَمْ لَمْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْۗ لَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَهُمْۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْفٰسِقِيْنَ

sawā'un ‘alaihim astagfarta lahum am lam tastagfir lahum, lay yagfirallāhu lahum, innallāha lā yahdil-qaumal-fāsiqīn(a).

Монафиҡтар һиңә (йә Мөхәммәт) килһә: «Беҙ һинең Аллаһтың илсеһе икәнлегеңә шаһитлыҡ итәбеҙ», — тиҙәр. Һәм Аллаһ һинең ысынлап та Уның илсеһе икәнлегеңде белә; һәм Аллаһ шаһитлыҡ итә: ике йөҙлөләр, ысынлап та, ялғансы.

هُمُ الَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ لَا تُنْفِقُوْا عَلٰى مَنْ عِنْدَ رَسُوْلِ اللّٰهِ حَتّٰى يَنْفَضُّوْاۗ وَلِلّٰهِ خَزَاۤىِٕنُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۙ وَلٰكِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ لَا يَفْقَهُوْنَ

humul-lażīna yaqūlūna lā tunfiqū ‘alā man ‘inda rasūlillāhi ḥattā yanfaḍḍū, wa lillāhi khazā'inus-samāwāti wal-arḍ(i), wa lākinnal-munāfiqīna lā yafqahūn(a).

«Аллаһ Рәсүле яғында булған халыҡҡа (мөһәжирҙәргә) улар таралғансы (Аллаһ Рәсүлен ҡалдырғансы) саҙаҡа бирмәгеҙ», — тигәндәр. Күктәрҙең һәм Ерҙең хазиналары Аллаһтыҡы булһа ла, монафиҡтар аңламай.

يَقُوْلُوْنَ لَىِٕنْ رَّجَعْنَآ اِلَى الْمَدِيْنَةِ لَيُخْرِجَنَّ الْاَعَزُّ مِنْهَا الْاَذَلَّ ۗوَلِلّٰهِ الْعِزَّةُ وَلِرَسُوْلِهٖ وَلِلْمُؤْمِنِيْنَ وَلٰكِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ ࣖ

yaqūlūna la'ir raja‘nā ilal-madīnati layukhrijannal-a‘azzu minhal-ażall(a), wa lillāhil-‘izzatu wa lirasūlihī wa lil-mu'minīna wa lākinnal-munāfiqīna lā ya‘lamūn(a).

«Ысынлап та, әгәр беҙ Мәҙинәгә ҡайтһаҡ (Бәни Мосталик һуғышынан ҡайтһаҡ), көслө халыҡ көсһөҙ халыҡты унда ҡыуып сығарасаҡ», — тинеләр. Был ҡөҙрәт фәҡәт Аллаһҡа, Уның Рәсүленә һәм мөьминдәргә генә булһа ла, монафиҡтар быны белмәй.