يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِّمَنْ فِيْٓ اَيْدِيْكُمْ مِّنَ الْاَسْرٰٓىۙ اِنْ يَّعْلَمِ اللّٰهُ فِيْ قُلُوْبِكُمْ خَيْرًا يُّؤْتِكُمْ خَيْرًا مِّمَّآ اُخِذَ مِنْكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
yā ayyuhan-nabiyyu qul liman fī aidīkum minal-asrā, iy ya‘lamillāhu fī qulūbikum khairay yu'tikum khairam mimmā ukhiża minkum wa yagfir lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).
ཨོ་ལུང་སྟོན་པ་(མུ་ཧ་མཱད་)! ཁྱེད་ཀྱི་ལག་ཏུ་ཡོད་པའི་དམག་འཁྲུག་གི་བཙོན་པ་ཚོར་ "གལ་ཏེ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁྱེད་ཀྱི་སེམས་ལ་ཡག་པོ་ཡོད་པ་ཤེས་ན། ཁོང་གིས་ཁྱེད་ལ་ཁྱེད་ལ་བླངས་པའི་ཅ་ལག་ལས་ཡག་པོ་ཞིག་སྤྲོད་རྒྱུ་དང་། ཁོང་གིས་ཁྱེད་ལ་དགོངས་ཡང་གནང་རྒྱུ་ཡིན།" ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་དགོངས་ཡང་གནང་མཁན་དང་སྙིང་རྗེ་ཅན་ཞིག་རེད།
۞ اَجَعَلْتُمْ سِقَايَةَ الْحَاۤجِّ وَعِمَارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ كَمَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَجَاهَدَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ لَا يَسْتَوٗنَ عِنْدَ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَۘ
aja‘altum siqāyatal-ḥājji wa ‘imāratal-masjidil-ḥarāmi kaman āmana billāhi wal-yaumil-ākhiri wa jāhada fī sabīlillāh(i), lā yastawūna ‘indallāh(i), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
ཁྱེད་རང་གིས་ཧ་ཇི་བྱེད་མཁན་དང་ཁ་ཆེའི་ལྷ་ཁང་ཆེན་པོ་ལ་ལྟ་རྟོག་བྱེད་མཁན་ཚོར་འཐུང་ཆུ་སྤྲོད་མཁན་(མི་)དེ་ཚོ་ཨ་ལཱ་ཧ་དང་མཐའ་མའི་ཉིན་མོ་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་མཁན་དང་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡི་ལམ་ལ་འབད་བརྩོན་བྱེད་མཁན་ཚོ་དང་འདྲ་མཉམ་བཟོ་གི་ཡོད་དམ། ཁོང་ཚོ་ཨ་ལཱ་ཧའི་མདུན་དུ་འདྲ་མཉམ་མིན། ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་དྲང་བདེན་གྱི་མི་རྣམས་ལ་ལམ་སྟོན་བྱེད་ཀྱི་མེད།