قُلْ لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يَغْفِرُوْا لِلَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ اَيَّامَ اللّٰهِ لِيَجْزِيَ قَوْمًا ۢبِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ
qul lil-lażīna āmanū yagfirū lil-lażīna lā yarjūna ayyāmallāhi liyajziya qaumam bimā kānū yaksibūn(a).
(Эй Муҳаммад), ба касоне, ки имон овардаанд, бигӯ, бояд аз касоне, ки аз рӯзҳои Аллоҳ наметарсанд, даргузаранд, зеро Аллоҳ қавмеро ба андозаи амалашон подош медиҳад.
مَنْ عَمِلَ صَالِحًا فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ اَسَاۤءَ فَعَلَيْهَا ۖ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ تُرْجَعُوْنَ
man ‘amila ṣāliḥan fa linafsih(ī), wa man asā'a fa ‘alaihā, ṡumma ilā rabbikum turja‘ūn(a).
Ҳар кӣ кори нек кунад, ба фоидаи худаш мекунад ва ҳар кӣ кори бад кунад, ба худаш мерасад, сипас ба сӯи Парвардигоратон бозгардонида мешавед.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَرْفَعُوْٓا اَصْوَاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ وَلَا تَجْهَرُوْا لَهٗ بِالْقَوْلِ كَجَهْرِ بَعْضِكُمْ لِبَعْضٍ اَنْ تَحْبَطَ اَعْمَالُكُمْ وَاَنْتُمْ لَا تَشْعُرُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tarfa‘ū aṣwātakum fauqa ṣautin-nabiyyi wa lā tajharū lahū bil-qauli kajahri ba‘ḍikum liba‘ḍin an taḥbaṭa a‘mālukum wa antum lā tasy‘urūn(a).
Эй касоне, ки имон овардаед, овози худро аз овози паёмбар баландтар накунед ва бо ӯ бо овози баланд, чунон ки баъзе аз шумо бо баъзеи дигар сухан мегӯед, сухан нагӯед, ки (аъмоли) шумо нобуд шавад, дар ҳоле ки шумо огоҳ набошед.