۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الْيَهُوْدَ وَالنَّصٰرٰٓى اَوْلِيَاۤءَ ۘ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ وَمَنْ يَّتَوَلَّهُمْ مِّنْكُمْ فَاِنَّهٗ مِنْهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-yahūda wan-naṣārā auliyā'(a), ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wa may yatawallahum minkum fa innahū minhum, innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
Уырнджытæ! Дзуттæгтæ æмæ чырыстæтты дæ иузæрдион хæлæрттæ ма кæн; хъахъхъæнынц кæрæдзи. Сымахæй сын иузæрдион хæлæрттæ чи скæна, уый æцæгæйдæр уыдзæн се ’хсæн. Æцæгæйдæр, Аллах фыдгæнджыты фæндараст нæ кæны.
فَتَرَى الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ يُّسَارِعُوْنَ فِيْهِمْ يَقُوْلُوْنَ نَخْشٰٓى اَنْ تُصِيْبَنَا دَاۤىِٕرَةٌ ۗفَعَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّأْتِيَ بِالْفَتْحِ اَوْ اَمْرٍ مِّنْ عِنْدِهٖ فَيُصْبِحُوْا عَلٰى مَآ اَسَرُّوْا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ نٰدِمِيْنَۗ
fa taral-lażīna fī qulūbihim maraḍuy yusāri‘ūna fīhim yaqūlūna nakhsyā an tuṣībanā dā'irah(tun), fa ‘asallāhu ay ya'tiya bil-fatḥi au amrim min ‘indihī fa yuṣbiḥū ‘alā mā asarrū fī anfusihim nādimīn(a).
Уæд фендзынæ, йæ зæрдæ рынчын кæмæн у, ахæм адæм сæм уайтагъд æрбацæуынц (дзуттæгтæ æмæ чырыстонтæ), зæгъгæ, мах тæрсæм бæллæхæй. Ныфс нæ ис, Аллах кæй æрхæсдзæн уæлахиз (йæ минæварæн), кæнæ йæхицæй уынаффæ, цæмæй фæфæсмон кæной, сæхи мидæг цы сусæгæй дардтой, ууыл.
وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَهٰٓؤُلَاۤءِ الَّذِيْنَ اَقْسَمُوْا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْۙ اِنَّهُمْ لَمَعَكُمْۗ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فَاَصْبَحُوْا خٰسِرِيْنَ
wa yaqūlul-lażīna āmanū ahā'ulā'il-lażīna aqsamū billāhi jahda aimānihim, innahum lama‘akum, ḥabiṭat a‘māluhum fa aṣbaḥū khāsirīn(a).
Æмæ чи уырна, уыдон зæгъдзысты: «Ай у, Аллахы номæй чи ард хæры, æцæгæйдæр демæ кæй сты, уый». Сæ хъуыддæгтæ иууылдæр дзæгъæлы сты, уымæ гæсгæ свæййынц зианджынтæ.