۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الْيَهُوْدَ وَالنَّصٰرٰٓى اَوْلِيَاۤءَ ۘ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ وَمَنْ يَّتَوَلَّهُمْ مِّنْكُمْ فَاِنَّهٗ مِنْهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-yahūda wan-naṣārā auliyā'(a), ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wa may yatawallahum minkum fa innahū minhum, innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
ოჰ, მორწმუნეებო, ნუ გახდით იუდეველებსა და ქრისტიანებს თქვენს ერთგულ მეგობრებად; ისინი ერთმანეთს იცავენ. ვინც თქვენგანი მათ ერთგულ მეგობრად აქცევს, ის მათ შორისაა. ჭეშმარიტად, ალლაჰი არ უხელმძღვანელებს უსამართლოებს.
فَتَرَى الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ يُّسَارِعُوْنَ فِيْهِمْ يَقُوْلُوْنَ نَخْشٰٓى اَنْ تُصِيْبَنَا دَاۤىِٕرَةٌ ۗفَعَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّأْتِيَ بِالْفَتْحِ اَوْ اَمْرٍ مِّنْ عِنْدِهٖ فَيُصْبِحُوْا عَلٰى مَآ اَسَرُّوْا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ نٰدِمِيْنَۗ
fa taral-lażīna fī qulūbihim maraḍuy yusāri‘ūna fīhim yaqūlūna nakhsyā an tuṣībanā dā'irah(tun), fa ‘asallāhu ay ya'tiya bil-fatḥi au amrim min ‘indihī fa yuṣbiḥū ‘alā mā asarrū fī anfusihim nādimīn(a).
შემდეგ დაინახავ, რომ ავადმყოფები მათკენ (ებრაელებისა და ქრისტიანებისკენ) მიისწრაფვიან და იტყვიან: „ჩვენ გვეშინია, რომ უბედურება დაგვმართოს!“ იქნებ ალაჰმა გამარჯვება მოუტანოს (თავის მაცნეს) ან გადაწყვეტილება მისგან, რათა ინან ის, რაც საკუთარ თავში დამალეს.
وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَهٰٓؤُلَاۤءِ الَّذِيْنَ اَقْسَمُوْا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْۙ اِنَّهُمْ لَمَعَكُمْۗ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فَاَصْبَحُوْا خٰسِرِيْنَ
wa yaqūlul-lażīna āmanū ahā'ulā'il-lażīna aqsamū billāhi jahda aimānihim, innahum lama‘akum, ḥabiṭat a‘māluhum fa aṣbaḥū khāsirīn(a).
და იტყოდნენ ისინი, ვინც ირწმუნა: „ეს ისაა, ვინც ალაჰს (სახელით) იფიცებს, რომ ჭეშმარიტად თქვენთანაა?“ მათი ყველა საქმე ამაოა და წაგებულები არიან.