۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الْيَهُوْدَ وَالنَّصٰرٰٓى اَوْلِيَاۤءَ ۘ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ وَمَنْ يَّتَوَلَّهُمْ مِّنْكُمْ فَاِنَّهٗ مِنْهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-yahūda wan-naṣārā auliyā'(a), ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wa may yatawallahum minkum fa innahū minhum, innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Йәһүдтәрҙе һәм христиандарҙы тоғро дуҫтар итмәгеҙ; улар бер-береһен һаҡлай. Һеҙҙең арағыҙҙан кем уларҙы тоғро дуҫ итһә, ул да улар араһында булыр. Ысынлап та, Аллаһ залимдарҙы тура юлға күндермәй.
فَتَرَى الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ يُّسَارِعُوْنَ فِيْهِمْ يَقُوْلُوْنَ نَخْشٰٓى اَنْ تُصِيْبَنَا دَاۤىِٕرَةٌ ۗفَعَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّأْتِيَ بِالْفَتْحِ اَوْ اَمْرٍ مِّنْ عِنْدِهٖ فَيُصْبِحُوْا عَلٰى مَآ اَسَرُّوْا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ نٰدِمِيْنَۗ
fa taral-lażīna fī qulūbihim maraḍuy yusāri‘ūna fīhim yaqūlūna nakhsyā an tuṣībanā dā'irah(tun), fa ‘asallāhu ay ya'tiya bil-fatḥi au amrim min ‘indihī fa yuṣbiḥū ‘alā mā asarrū fī anfusihim nādimīn(a).
Шул саҡта һеҙ күрерһегеҙ, йөрәктәре ауырыған кешеләрҙең шунда уҡ улар янына (йәһүдтәр һәм христиандар) килеп: «Беҙ бәләнән ҡурҡабыҙ», — тип әйтәләр. Аллаһ еңеүҙе (Рәсүленә), йәки Унан ҡарар килтерер, улар үҙҙәре эсендә йәшереп һаҡлаған нәмәләренә үкенһен өсөн.
وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَهٰٓؤُلَاۤءِ الَّذِيْنَ اَقْسَمُوْا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْۙ اِنَّهُمْ لَمَعَكُمْۗ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فَاَصْبَحُوْا خٰسِرِيْنَ
wa yaqūlul-lażīna āmanū ahā'ulā'il-lażīna aqsamū billāhi jahda aimānihim, innahum lama‘akum, ḥabiṭat a‘māluhum fa aṣbaḥū khāsirīn(a).
Һәм иман килтергәндәр: «Был кеше Аллаһ исеме менән тантаналы ант иткән кешеме, улар ысынлап та һеҙҙең менән булыуҙары тураһында?» Уларҙың бөтә ғәмәлдәре бушҡа, шуға күрә улар зыян күреүселәргә әйләнә.