وَيَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلٰى يَدَيْهِ يَقُوْلُ يٰلَيْتَنِى اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُوْلِ سَبِيْلًا
wa yauma ya‘aḍḍuẓ-ẓālimu ‘alā yadaihi yaqūlu yā laitanittakhażtu ma‘ar-rasūli sabīlā(n).
आ (स्मरण) ओ दिन (जखन) अन्यायी व्यक्ति अपन दू टा आँगुर काटि लेलक, (अपन कर्म पर पछताबैत) कहैत छल, "हे! जँ (एक बेर) हम रसूलुल्लाह संग बाट पकड़ने रहितहुँ।"
يٰوَيْلَتٰى لَيْتَنِيْ لَمْ اَتَّخِذْ فُلَانًا خَلِيْلًا
yā wailatā laitanī lam attakhiż fulānan khalīlā(n).
अरे, हमरा लेल धिक्कार! जँ फल्लाँ केँ अपन घनिष्ठ मित्र नहि बनौने रहितहुँ,
لَقَدْ اَضَلَّنِيْ عَنِ الذِّكْرِ بَعْدَ اِذْ جَاۤءَنِيْۗ وَكَانَ الشَّيْطٰنُ لِلْاِنْسَانِ خَذُوْلًا
laqad aḍallanī ‘aniż-żikri ba‘da iż jā'anī, wa kānasy-syaiṭānu lil-insāni khażūlā(n).
सचमुच, ओ हमरा स्मरण (कुरानक) हमरा लग आबि गेलाक बाद ओकरा सँ भटका देलनि। आ शैतान सत्ते मनुख-जातिक गद्दार अछि।”