وَيَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلٰى يَدَيْهِ يَقُوْلُ يٰلَيْتَنِى اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُوْلِ سَبِيْلًا
wa yauma ya‘aḍḍuẓ-ẓālimu ‘alā yadaihi yaqūlu yā laitanittakhażtu ma‘ar-rasūli sabīlā(n).
Ишәгәалашәыршәа, ацәгьаҟаҵаҩ инацәкьарақәа ҩба аницҳаз аҽны, иҟаиҵаз дахьхәны, ус аниҳәоз: «О!
يٰوَيْلَتٰى لَيْتَنِيْ لَمْ اَتَّخِذْ فُلَانًا خَلِيْلًا
yā wailatā laitanī lam attakhiż fulānan khalīlā(n).
Аа, уанаџьалбеит сара! (Уаанӡа) абри абри аҩыза ҩыза гәакьас дысзыҟамҵазҭгьы,
لَقَدْ اَضَلَّنِيْ عَنِ الذِّكْرِ بَعْدَ اِذْ جَاۤءَنِيْۗ وَكَانَ الشَّيْطٰنُ لِلْاِنْسَانِ خَذُوْلًا
laqad aḍallanī ‘aniż-żikri ba‘da iż jā'anī, wa kānasy-syaiṭānu lil-insāni khażūlā(n).
Ҳәарада, уи (Аҟәырҟан) агәҽанҵара аҟынтәи сижьеит, уи (Аҟәырҟан) сара сахь ианааи. Аҩсҭаагьы ауаа дрыԥсахуеит".