9
Q.S Az-Zumar rehegua (39:9)
اَمَّنْ هُوَ قَانِتٌ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ سَاجِدًا وَّقَاۤىِٕمًا يَّحْذَرُ الْاٰخِرَةَ وَيَرْجُوْا رَحْمَةَ رَبِّهٖۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الَّذِيْنَ يَعْلَمُوْنَ وَالَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ ۗ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُولُوا الْاَلْبَابِ ࣖ
amman huwa qānitun ānā'al-laili sājidaw wa qā'imay yaḥżarul-ākhirata wa yarjū raḥmata rabbih(ī), qul hal yastawil-lażīna ya‘lamūna wal-lażīna lā ya‘lamūn(a), innamā yatażakkaru ulul-albāb(i).
(¿Peẽ piko umi politeísta ifortunadovéva) térã peẽ piko umi pemomba’eguasúva pyhare, peñesũ ha peñembo’ýva, kyhyjégui pe Aquímrico-gui ha oha’arõvo Ijára poriahuvereko? Ere: “¿Ojoja piko umi oikuaáva umi ndoikuaáiva ndive?”. Añetehápe, umi orekóva razón añoite ohupyty admonición.