وَقَالُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ لَكَ حَتّٰى تَفْجُرَ لَنَا مِنَ الْاَرْضِ يَنْۢبُوْعًاۙ
wa qālū lan nu'mina laka ḥattā tafjura lanā minal-arḍi yambū‘ā(n).
Ug sila miingon, "Dili kami motuo kanimo (Muhammad) hangtod nga magpadala ka ug tubod sa tubig alang kanamo gikan sa yuta,
اَوْ تَكُوْنَ لَكَ جَنَّةٌ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّعِنَبٍ فَتُفَجِّرَ الْاَنْهٰرَ خِلٰلَهَا تَفْجِيْرًاۙ
au takūna laka jannatum min nakhīliw wa ‘inabin fa tufajjiral-anhāra khilālahā tafjīrā(n).
o ikaw adunay tanaman sa mga datiles ug mga ubas, unya imong pasagdan ang usa ka suba nga kusog nga moagos agi niini,
اَوْ تُسْقِطَ السَّمَاۤءَ كَمَا زَعَمْتَ عَلَيْنَا كِسَفًا اَوْ تَأْتِيَ بِاللّٰهِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ قَبِيْلًاۙ
au tusqiṭas-samā'a kamā za‘amta ‘alainā kisafan au ta'tiya billāhi wal-malā'ikati qabīlā(n).
o imong ihulog ang langit nga daw mga piraso kanamo, sama sa imong giingon, o (sa dili pa) imong dad-on si Allah ug ang mga anghel nga nawong sa nawong uban kanamo,
اَوْ يَكُوْنَ لَكَ بَيْتٌ مِّنْ زُخْرُفٍ اَوْ تَرْقٰى فِى السَّمَاۤءِ ۗوَلَنْ نُّؤْمِنَ لِرُقِيِّكَ حَتّٰى تُنَزِّلَ عَلَيْنَا كِتٰبًا نَّقْرَؤُهٗۗ قُلْ سُبْحَانَ رَبِّيْ هَلْ كُنْتُ اِلَّا بَشَرًا رَّسُوْلًا ࣖ
au yakūna laka baitum min zukhrufin au tarqā fis-samā'(i), wa lan nu'mina liruqiyyika ḥattā tunazzila ‘alainā kitāban naqra'uh(ū), qul subḥāna rabbī hal kuntu illā basyarar rasūlā(n).
o ikaw adunay balay (nga hinimo) sa bulawan, o ikaw mosaka sa langit. Ug dili kami motuo sa imong pagsaka hangtod nga magpadala ka kanamo ug usa ka libro alang kanamo nga basahon." Ingna (Muhammad), "Himaya sa akong Ginoo, dili ba ako usa lamang ka tawo nga usa ka mensahero?"
۞ هٰذَانِ خَصْمٰنِ اخْتَصَمُوْا فِيْ رَبِّهِمْ فَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا قُطِّعَتْ لَهُمْ ثِيَابٌ مِّنْ نَّارٍۗ يُصَبُّ مِنْ فَوْقِ رُءُوْسِهِمُ الْحَمِيْمُ ۚ
hāżāni khaṣmānikhtaṣamū fī rabbihim fal-lażīna kafarū quṭṭi‘at lahum ṡiyābum min nār(in), yuṣabbu min fauqi ru'ūsihimul-ḥamīm(u).
Kini ang duha ka grupo (mga magtutuo ug mga dili magtutuo) nga nag-away, sila nag-away mahitungod sa ilang Diyos. Busa alang niadtong dili motuo, ang mga sinina himoon alang kanila gikan sa kalayo (impyerno). Ang nagbukal nga tubig ibubo sa ilang mga ulo.