وَمِنَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّا نَصٰرٰٓى اَخَذْنَا مِيْثَاقَهُمْ فَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۖ فَاَغْرَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاۤءَ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ ۗ وَسَوْفَ يُنَبِّئُهُمُ اللّٰهُ بِمَا كَانُوْا يَصْنَعُوْنَ
wa minal-lażīna qālū innā naṣārā akhażnā mīṡāqahum fa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), fa agrainā bainahumul-‘adāwata wal-bagḍā'a ilā yaumil-qiyāmah(ti), wa saufa yunabbi'uhumullāhu bimā kānū yaṣna‘ūn(a).
«Беҙ — христиандар», тиеүселәрҙән Беҙ уларҙың килешеүен алдыҡ, ләкин улар (аңлы рәүештә) үҙҙәренә иҫкәртелгән хәбәрҙәрҙең ҡайһы берҙәрен оноттолар, шуға күрә Беҙ улар араһында ҡиәмәт көнөнә тиклем дошманлыҡ һәм нәфрәт тыуҙырҙыҡ. Аллаһ тиҙҙән уларға элек ҡылған эштәрен хәбәр итер.
۞ لَتَجِدَنَّ اَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوا الْيَهُوْدَ وَالَّذِيْنَ اَشْرَكُوْاۚ وَلَتَجِدَنَّ اَقْرَبَهُمْ مَّوَدَّةً لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوا الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّا نَصٰرٰىۗ ذٰلِكَ بِاَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيْسِيْنَ وَرُهْبَانًا وَّاَنَّهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ ۔
latajidanna asyaddan-nāsi ‘adāwatal lil-lażīna āmanul-yahūda wal-lażīna asyrakū, wa latajidanna aqrabahum mawaddatal lil-lażīna āmanul-lażīna qālū innā naṣārā, żālika bi'anna minhum qissīsīna wa ruhbānaw wa annahum lā yastakbirūn(a).
Һеҙ, һис шикһеҙ, мөьминдәргә иң дошманлыҡ күрһәткән кешеләрҙе, атап әйткәндә, йәһүдтәрҙе һәм мөшриктәрҙе осратырһығыҙ. Һеҙ, һис шикһеҙ, иман килтергәндәр менән иң яҡын дуҫлыҡта булғандарҙы табасаҡһығыҙ: «Ысынлап та, беҙ христиандар», — тип әйткәндәр. Был улар араһында руханиҙар һәм монахтар булғанға, (шулай уҡ) улар маҡтанмағанға.