وَاَوْحٰى رَبُّكَ اِلَى النَّحْلِ اَنِ اتَّخِذِيْ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوْتًا وَّمِنَ الشَّجَرِ وَمِمَّا يَعْرِشُوْنَۙ
wa auḥā rabbuka ilan-naḥli anittakhiżī minal-jibāli buyūtaw wa minasy-syajari wa mimmā ya‘risyūn(a).
Na w’Awurade kaa ntɛtea no sɛ, “Monyɛ berebuw wɔ mmepɔw so, nnua mu, ne mmeae a nnipa ayɛ, .
ثُمَّ كُلِيْ مِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِ فَاسْلُكِيْ سُبُلَ رَبِّكِ ذُلُلًاۗ يَخْرُجُ مِنْۢ بُطُوْنِهَا شَرَابٌ مُّخْتَلِفٌ اَلْوَانُهٗ ۖفِيْهِ شِفَاۤءٌ لِّلنَّاسِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ
Ṡumma kulī min kulliṡ-ṡamarāti faslukī subula rabbiki żululā(n), yakhruju mim buṭūnihā syarābum mukhtalifun alwānuhū fīhi syifā'ul lin-nās(i), inna fī żālika la'āyatal liqaumiy yatafakkarūn(a).
afei di nnuaba (ahorow) nyinaa bi na nantew w’Awurade kwan a wɔayɛ no mmerɛw (ama wo) no so.” Ntɛtea yafunu mu na anonne (ɛwo) a ɛwɔ kɔla ahorow ba, a aduru bi wɔ mu a ɛsa nnipa yare ampa, eyi mu na ɛyɛ sɛnkyerɛnne ma wɔn a wosusuw nneɛma ho.