39
Q.S النور (24:39)
وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَعْمَالُهُمْ كَسَرَابٍۢ بِقِيْعَةٍ يَّحْسَبُهُ الظَّمْاٰنُ مَاۤءًۗ حَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءَهٗ لَمْ يَجِدْهُ شَيْـًٔا وَّوَجَدَ اللّٰهَ عِنْدَهٗ فَوَفّٰىهُ حِسَابَهٗ ۗ وَاللّٰهُ سَرِيْعُ الْحِسَابِ ۙ
wal-lażīna kafarū a‘māluhum kasarābim biqī‘atiy yaḥsabuhuẓ-ẓam'ānu mā'ā(n), ḥattā iżā jā'ahū lam yajidhu syai'aw wa wajadallāha ‘indahū fa waffāhu ḥisābah(ū), wallāhu sarī‘ul-ḥisāb(i).
او هغه کسان چې کافران دي، د دوی عملونه د یوې میداني سراب په څیر دي، چې تږي یې اوبه ګڼي، خو کله چې دوی ورته راشي، هلته هیڅ نشته. او دوی د الله تعالی تقدیر د ځان لپاره ومومي. بیا به الله تعالی دوی ته د دوی حساب ورکړي، او الله تعالی ژر حساب ورکوونکی دی.