39
Q.S An-Nur (24:39)
وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَعْمَالُهُمْ كَسَرَابٍۢ بِقِيْعَةٍ يَّحْسَبُهُ الظَّمْاٰنُ مَاۤءًۗ حَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءَهٗ لَمْ يَجِدْهُ شَيْـًٔا وَّوَجَدَ اللّٰهَ عِنْدَهٗ فَوَفّٰىهُ حِسَابَهٗ ۗ وَاللّٰهُ سَرِيْعُ الْحِسَابِ ۙ
wal-lażīna kafarū a‘māluhum kasarābim biqī‘atiy yaḥsabuhuẓ-ẓam'ānu mā'ā(n), ḥattā iżā jā'ahū lam yajidhu syai'aw wa wajadallāha ‘indahū fa waffāhu ḥisābah(ū), wallāhu sarī‘ul-ḥisāb(i).
Iwe, chokewe rese lükü, ar kewe föför ra usun chök eu föün äsefich mi chöüfetäl won fönü mi patapat, aramas mi kaka ra ekieki pwe ina konik, nge lupwen ra arap ngeni esap wor och mettoch. Iwe, a küna än Allah allük fän itan. Iwe, Allah a ngeni i ekkewe kapwung mi unusoch (foffor) me Allah a fokkun mwittir le kapwung.