وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ اِحْسَانًا ۗحَمَلَتْهُ اُمُّهٗ كُرْهًا وَّوَضَعَتْهُ كُرْهًا ۗوَحَمْلُهٗ وَفِصٰلُهٗ ثَلٰثُوْنَ شَهْرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَبَلَغَ اَرْبَعِيْنَ سَنَةًۙ قَالَ رَبِّ اَوْزِعْنِيْٓ اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلٰى وَالِدَيَّ وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضٰىهُ وَاَصْلِحْ لِيْ فِيْ ذُرِّيَّتِيْۗ اِنِّيْ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاِنِّيْ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi iḥsānā(n), ḥamalathu ummuhū kurhaw wa waḍa‘athu kurhā(n), wa ḥamluhū wa fiṣāluhū ṡalāṡūna syahrā(n), ḥattā iżā balaga asyuddahū wa balaga arba‘īna sanah(tan), qāla rabbi auzi‘nī an asykura ni‘matakal-latī an‘amta ‘alayya wa ‘alā wālidayya wa an a‘mala ṣāliḥan tarḍāhu wa aṣliḥ lī fī żurriyyatī, innī tubtu ilaika wa innī minal-muslimīn(a).
Ni Wɔfã adesai akɛ amɛfee amɛfɔlɔi ejurɔ. Enyɛ eŋɔ lɛ musu kɛ naagba, ni ekɛ naagba fɔ lɛ (hu). Be ni akɛwoɔ fɔmɔ mli kɛyashiɔ be mli ni ajieɔ fɔmɔ kotoku lɛ mli lɛ ji nyɔji nyɔŋmai etɛ, bɔni afee ni kɛ́ lɛ (gbekɛ lɛ) eda ni eye afii nyɔŋmai ejwɛ lɛ, esɔle akɛ, "O mi-Nuŋtsɔ, ha mi gbɛtsɔɔmɔ koni manyɛ mada shi yɛ Ojɔɔmɔi ni Okɛha mi kɛ mifɔlɔi lɛ ahewɔ, ni koni manyɛ mafee nibii kpakpai ni Okɛha mi kɛ mibii kpakpai lɛ; nabii Anɔkwale, mitsake mitsui mihã Bo ni anɔkwale mli lɛ, Muslimbii lɛ ateŋ mɔ kome ji mi."