اَوَلَمْ يَرَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنَّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ كَانَتَا رَتْقًا فَفَتَقْنٰهُمَاۗ وَجَعَلْنَا مِنَ الْمَاۤءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّۗ اَفَلَا يُؤْمِنُوْنَ
awalam yaral-lażīna kafarū annas-samāwāti wal-arḍa kānatā ratqan fa fataqnāhumā, wa ja‘alnā minal-mā'i kulla syai'in ḥayy(in), afalā yu'minūn(a).
?Yɛ be nga be lafiman su’n, be siman kɛ laa’n, ɲanmiɛn su lɔ nin asiɛ’n be ti kun, kpɛkun e titi be nun? yɛ E yoli maan like kwlaa ng’ɔ le nguan’n, ɔ fin nzue nun; ?Ɔ maan ngue ti yɛ be lafiman su-ɔ?
ثُمَّ اسْتَوٰىٓ اِلَى السَّمَاۤءِ وَهِيَ دُخَانٌ فَقَالَ لَهَا وَلِلْاَرْضِ ائْتِيَا طَوْعًا اَوْ كَرْهًاۗ قَالَتَآ اَتَيْنَا طَاۤىِٕعِيْنَ
Ṡummastawā ilas-samā'i wa hiya dukhānun faqāla lahā wa lil-arḍi'tiyā ṭau‘an au karhā(n), qālatā atainā ṭā'i‘īn(a).
Kpɛkun ɔ ɔli ɲanmiɛn su lɔ yɛ (ɲanmiɛn su lɔ) te sin wɛnsrɛn, kpɛkun ɔ seli i nin asiɛ’n be kɛ: “Amun nɲɔn’n amun bla kɛ nga n fa kan’n sa, amun nanti su annzɛ amun mianmian amun.” Be nɲɔn’n be tɛli su kɛ: “E bali aɲinyiɛ su.”