اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ يُزْجِيْ سَحَابًا ثُمَّ يُؤَلِّفُ بَيْنَهٗ ثُمَّ يَجْعَلُهٗ رُكَامًا فَتَرَى الْوَدْقَ يَخْرُجُ مِنْ خِلٰلِهٖۚ وَيُنَزِّلُ مِنَ السَّمَاۤءِ مِنْ جِبَالٍ فِيْهَا مِنْۢ بَرَدٍ فَيُصِيْبُ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَصْرِفُهٗ عَنْ مَّنْ يَّشَاۤءُۗ يَكَادُ سَنَا بَرْقِهٖ يَذْهَبُ بِالْاَبْصَارِ ۗ
alam tara annallāha yuzjī saḥāban ṡumma yu'allifu bainahū ṡumma yaj‘aluhū rukāman fa taral-wadqa yakhruju min khilālih(ī), wa yunazzilu minas-samā'i min jibālin fīhā mim baradin fa yuṣību bihī may yasyā'u wa yaṣrifuhū ‘am may yasyā'(u), yakādu sanā barqihī yażhabu bil-abṣār(i).
آیا شما نمیبینید که الله ابرها را آهسته حرکت میدهد، بعد آنها را با هم جمع میکند، بعد او آنها را انباشته میکند، بعد شما میبینید که باران از شکاف ها بیرون میاید و او (همچنان) (دانه های) یخ را از آسمان میفرستد، (یعنی) از (توده های ابرها مانند) کوه ها، بعد او آنها را (دانه های یخ) روی ابرها میریزد و کسیکه او را از آنها دور نگه میدارد او میخواهد. درخشش رعد و برق تقریباً دیدن را ناممکن ساخت.
وَاِنْ يَّرَوْا كِسْفًا مِّنَ السَّمَاۤءِ سَاقِطًا يَّقُوْلُوْا سَحَابٌ مَّرْكُوْمٌ
wa iy yarau kisfam minas-samā'i sāqiṭay yaqūlū saḥābum markūm(un).
و وقتی می بینند که ابرهایی از آسمان می افتند، می گویند: «آنها ابرهایی هستند که با هم انباشته شده اند».