وَهِيَ تَجْرِيْ بِهِمْ فِيْ مَوْجٍ كَالْجِبَالِۗ وَنَادٰى نُوْحُ ِۨابْنَهٗ وَكَانَ فِيْ مَعْزِلٍ يّٰبُنَيَّ ارْكَبْ مَّعَنَا وَلَا تَكُنْ مَّعَ الْكٰفِرِيْنَ
wa hiya tajrī bihim fī maujin kal-jibāl(i), wa nādā nūḥunibnahū wa kāna fī ma‘ziliy yā bunayyarkam ma‘anā wa lā takum ma‘al-kāfirīn(a).
जहाज ओकरा सभ केँ पहाड़ जकाँ लहरि मे ल' क' चलि गेल। आ नूह अपन बेटा केँ बजौलनि, जखन ओ (बच्चा) कोनो दूरस्थ स्थान पर छल, "हे हमर बेटा! हमरा सभक संग (जहाज पर) चढ़ू आ काफिर सभक संग नहि रहू।"
اَوْ كَظُلُمٰتٍ فِيْ بَحْرٍ لُّجِّيٍّ يَّغْشٰىهُ مَوْجٌ مِّنْ فَوْقِهٖ مَوْجٌ مِّنْ فَوْقِهٖ سَحَابٌۗ ظُلُمٰتٌۢ بَعْضُهَا فَوْقَ بَعْضٍۗ اِذَآ اَخْرَجَ يَدَهٗ لَمْ يَكَدْ يَرٰىهَاۗ وَمَنْ لَّمْ يَجْعَلِ اللّٰهُ لَهٗ نُوْرًا فَمَا لَهٗ مِنْ نُّوْرٍ ࣖ
au kaẓulumātin fī baḥril lujjiyyiy yagsyāhu maujum min fauqihī maujum min fauqihī saḥāb(un), ẓulumātum ba‘ḍuhā fauqa ba‘ḍ(in), iżā akhraja yadahū lam yakad yarāhā, wa mal lam yaj‘alillāhu lahū nūran famā lahū min nūr(in).
या (काफिर के हालत) गहींर समुद्र में पूर्ण अन्हार के समान छै, जेकरा लहर के बाद लहर स ढकल छै, जेकरा ऊपर (पुनः) अन्हार मेघ छै। जे परत-दर-परत घोर अन्हार अछि। जखन हाथ निकालैत छथि तऽ मुश्किल सॅं देखाइ पड़ैत छनि । जेकरा अल्लाह द्वारा इजोत (हिदाद) नै देल गेल छै, तखन ओकरा लग कनिको इजोत नै छै।
وَاِذَا غَشِيَهُمْ مَّوْجٌ كَالظُّلَلِ دَعَوُا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۚ فَلَمَّا نَجّٰىهُمْ اِلَى الْبَرِّ فَمِنْهُمْ مُّقْتَصِدٌۗ وَمَا يَجْحَدُ بِاٰيٰتِنَآ اِلَّا كُلُّ خَتَّارٍ كَفُوْرٍ
wa iżā gasyiyahum maujun kaẓ-ẓulali da‘awullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), falammā najjāhum ilal-barri faminhum muqtaṣid(un), wa mā yajḥadu bi'āyātinā illā kullu khattārin kafūr(in).
आरू जब॑ पहाड़ जैसनऽ बड़ऽ लहरऽ स॑ गुड़काय देलऽ जाय छै त॑ वू अल्लाह केरऽ ईमानदारी स॑ आरू ईमानदारी स॑ हुनका प॑ विश्वास करै छै । मुदा जखन अल्लाह हुनका लोकनि केँ जमीन पर पहुँचबा सँ बचा लेलनि तखन किछु गोटे सोझ बाट पर चलैत रहलाह | जे हमर सभक श्लोक के नकारैत छथि ओ मात्र कृतघ्न गद्दार छथि ।