وَهِيَ تَجْرِيْ بِهِمْ فِيْ مَوْجٍ كَالْجِبَالِۗ وَنَادٰى نُوْحُ ِۨابْنَهٗ وَكَانَ فِيْ مَعْزِلٍ يّٰبُنَيَّ ارْكَبْ مَّعَنَا وَلَا تَكُنْ مَّعَ الْكٰفِرِيْنَ
wa hiya tajrī bihim fī maujin kal-jibāl(i), wa nādā nūḥunibnahū wa kāna fī ma‘ziliy yā bunayyarkam ma‘anā wa lā takum ma‘al-kāfirīn(a).
და გემი მიცურავდა და მთებივით ტალღებში მიჰყავდა ისინი. და ნოემ დაუძახა თავის შვილს, როდესაც ის (ბავშვი) უკაცრიელ ადგილას იყო: „შვილო ჩემო! ამოდი ჩვენთან ერთად (გემთან) და ნუ იქნები ურწმუნოებთან“.
اَوْ كَظُلُمٰتٍ فِيْ بَحْرٍ لُّجِّيٍّ يَّغْشٰىهُ مَوْجٌ مِّنْ فَوْقِهٖ مَوْجٌ مِّنْ فَوْقِهٖ سَحَابٌۗ ظُلُمٰتٌۢ بَعْضُهَا فَوْقَ بَعْضٍۗ اِذَآ اَخْرَجَ يَدَهٗ لَمْ يَكَدْ يَرٰىهَاۗ وَمَنْ لَّمْ يَجْعَلِ اللّٰهُ لَهٗ نُوْرًا فَمَا لَهٗ مِنْ نُّوْرٍ ࣖ
au kaẓulumātin fī baḥril lujjiyyiy yagsyāhu maujum min fauqihī maujum min fauqihī saḥāb(un), ẓulumātum ba‘ḍuhā fauqa ba‘ḍ(in), iżā akhraja yadahū lam yakad yarāhā, wa mal lam yaj‘alillāhu lahū nūran famā lahū min nūr(in).
ან (ურწმუნოთა მდგომარეობა) ჰგავს სრულ სიბნელეს ღრმა ზღვაში, რომელიც დაფარულია ტალღებით, რომელთა ზემოთაც (ისევ) მუქი ღრუბლებია. ეს არის სრული სიბნელე ფენებად. როდესაც ის ხელს გაიწვდის, ძლივს ხედავს მას. ვისაც ალაჰი არ აძლევს სინათლეს (ხელმძღვანელობას), მაშინ მას ოდნავი სინათლეც არ აქვს.
وَاِذَا غَشِيَهُمْ مَّوْجٌ كَالظُّلَلِ دَعَوُا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۚ فَلَمَّا نَجّٰىهُمْ اِلَى الْبَرِّ فَمِنْهُمْ مُّقْتَصِدٌۗ وَمَا يَجْحَدُ بِاٰيٰتِنَآ اِلَّا كُلُّ خَتَّارٍ كَفُوْرٍ
wa iżā gasyiyahum maujun kaẓ-ẓulali da‘awullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), falammā najjāhum ilal-barri faminhum muqtaṣid(un), wa mā yajḥadu bi'āyātinā illā kullu khattārin kafūr(in).
და როდესაც მათ მთებივით დიდი ტალღები აგორებენ, ისინი გულწრფელად მოუხმობენ ალაჰს და გულწრფელად სწამთ მას. მაგრამ როდესაც ალაჰმა იხსნა ისინი ხმელეთზე მისვლისგან, ზოგიერთმა მათგანმა განაგრძო სწორ გზაზე სიარული. ისინი, ვინც უარყოფენ ჩვენს აიათებს, მხოლოდ უმადურები მოღალატეები არიან.