فَاَجَاۤءَهَا الْمَخَاضُ اِلٰى جِذْعِ النَّخْلَةِۚ قَالَتْ يٰلَيْتَنِيْ مِتُّ قَبْلَ هٰذَا وَكُنْتُ نَسْيًا مَّنْسِيًّا
fa ajā'ahal-makhāḍu ilā jiz‘in nakhlah(ti), qālat yā laitanī mittu qabla hāżā wa kuntu nas-yam mansiyyā(n).
Сэсся кага чужтӧмысь дойыс тшӧктӧма сылы (пырны) финик пу подув вылӧ, сійӧ (Марьям) шуис: «О, кыдзи (бур) ме кувси та бӧрын, и ме лои сэтшӧмӧн, кодӧс эз казявны да вунӧдны».
وَهُزِّيْٓ اِلَيْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُسٰقِطْ عَلَيْكِ رُطَبًا جَنِيًّا ۖ
wa huzzī ilaiki bijiz‘in-nakhlati tusāqiṭ ‘alaiki ruṭaban janiyyā(n).
И лэпты финик пулысь подувсӧ тэ дорӧ, и сійӧ тэныд кисьтас быдмӧм финикъяс.
فَكُلِيْ وَاشْرَبِيْ وَقَرِّيْ عَيْنًا ۚفَاِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ الْبَشَرِ اَحَدًاۙ فَقُوْلِيْٓ اِنِّيْ نَذَرْتُ لِلرَّحْمٰنِ صَوْمًا فَلَنْ اُكَلِّمَ الْيَوْمَ اِنْسِيًّا ۚ
fa kulī wasyrabī wa qarrī ‘ainā(n), fa immā tarayinna minal-basyari aḥadā(n), fa qūlī innī nażartu lir-raḥmāni ṣauman falan ukallimal-yauma insiyyā(n).
Сідзкӧ, сёйӧй, юӧй да гажӧдчӧй. Аддзанныд кӧ кодӧскӧ, сэки шуӧй: «Збыльысь, ме кӧсйи пост кутны Енлы, Медся бур сьӧлӧмалы, та понда талун некодкӧд ог сёрнит».