وَلَا تَطْرُدِ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ ۗمَا عَلَيْكَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ وَّمَا مِنْ حِسَابِكَ عَلَيْهِمْ مِّنْ شَيْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُوْنَ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa lā taṭrudil-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhah(ū), mā ‘alaika min ḥisābihim min syai'iw wa mā min ḥisābika ‘alaihim min syai'in fa taṭrudahum fa takūna minaẓ-ẓālimīn(a).
Иртән һәм кисен Раббыһына доға ҡылғандарҙы ҡыума, улар Уның ризалығына өмөт итә. Һеҙ улар ҡылған ғәмәлдәр өсөн әҙ генә яуаплылыҡты үҙ өҫтөгөҙгә алмайһығыҙ, улар ҙа һеҙҙең ҡылған ғәмәлдәрегеҙ өсөн әҙ генә лә яуаплылыҡ йөкмәтмәй, шуға күрә һеҙ уларҙы ҡыуып сығарырға (хоҡуҡлыһығыҙ), һеҙ ҙә залимдар иҫәбенә инәһегеҙ.
وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ وَلَا تَعْدُ عَيْنٰكَ عَنْهُمْۚ تُرِيْدُ زِيْنَةَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۚ وَلَا تُطِعْ مَنْ اَغْفَلْنَا قَلْبَهٗ عَنْ ذِكْرِنَا وَاتَّبَعَ هَوٰىهُ وَكَانَ اَمْرُهٗ فُرُطًا
waṣbir nafsaka ma‘al-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhahū wa lā ta‘du ‘aināka ‘anhum, turīdu zīnatal-ḥayātid-dun-yā, wa lā tuṭi‘ man agfalnā qalbahū ‘an żikrinā wattaba‘a hawāhu wa kāna amruhū furuṭā(n).
Һин, һин (Мөхәммәт), Раббыһына иртәле-кисле, Уның ризалығын өмөт итеп, доға ҡылыусыларға сабыр ит; һәм уларҙан күҙҙәреңде йүнәлтмә (сөнки) улар донъяуи тормоштоң йөҙөктәренә өмөт итә; йөрәктәре Беҙҙе иҫкә төшөрөүҙән ғәмһеҙлек күрһәткән, уларҙың нәфсеһенә эйәрмәгеҙ һәм хәлдәре сикте үтеп киткән кешеләргә эйәрмәгеҙ.