111
Q.S Ta-Ɣä (20:111)
۞ وَعَنَتِ الْوُجُوْهُ لِلْحَيِّ الْقَيُّوْمِۗ وَقَدْ خَابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْمًا
wa ‘anatil-wujūhu lil-ḥayyil-qayyūm(i), wa qad khāba man ḥamala ẓulmā(n).
Ku nhïïm kedhiɛ aacï röt dhuɔ̈k piny në (Allah) nhom, raan pïr ku raan tök. Ee yic määr tënë kɔc ye kärac looi.
42
Q.S Ath Shura (42:42)
اِنَّمَا السَّبِيْلُ عَلَى الَّذِيْنَ يَظْلِمُوْنَ النَّاسَ وَيَبْغُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
innamas-sabīlu ‘alal-lażīna yaẓlimūnan-nāsa wa yabgūna fil-arḍi bigairil-ḥaqq(i), ulā'ika lahum ‘ażābun alīm(un).
Ee yic, awuɔ̈c ee tɔ̈ tënë kɔc ye kärac looi tënë kɔc ku wärkë thök pinynhom ke cïn (në këde) yic. Ku yökkë tɔ̈ɔ̈k rac apɛi.