اِنْ تُبْدُوْا خَيْرًا اَوْ تُخْفُوْهُ اَوْ تَعْفُوْا عَنْ سُوْۤءٍ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَفُوًّا قَدِيْرًا
in tubdū khairan au tukhfūhu au ta‘fū ‘an sū'in fa innallāha kāna ‘afuwwan qadīrā(n).
Әгәр ҙә һеҙ берәй изгелекте иғлан итһәгеҙ, уны йәшерһәгеҙ йәки (икенсе кешенең) хатаһын ғәфү итһәгеҙ, ысынлап та, Аллаһ Ғәфү итеүсе, Ҡөҙрәтле.
اِدْفَعْ بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ السَّيِّئَةَۗ نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَصِفُوْنَ
idfa‘ bil-latī hiya aḥsanus-sayyi'ah(ta), naḥnu a‘lamu bimā yaṣifūn(a).
Уларҙың насар ғәмәлдәрен яҡшыраҡ (юл менән) кире ҡаҡ, Беҙ уларҙың (Аллаһҡа) нимәне сифатлағанын яҡшыраҡ беләбеҙ.
وَجَزٰۤؤُا سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِّثْلُهَا ۚفَمَنْ عَفَا وَاَصْلَحَ فَاَجْرُهٗ عَلَى اللّٰهِ ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الظّٰلِمِيْنَ
wa jazā'u sayyi'atin sayyi'atum miṡluhā, faman ‘afā wa aṣlaḥa fa ajruhū ‘alallāh(i), innahū lā yuḥibbuẓ-ẓālimīn(a).
Ә яуызлыҡ өсөн әжер – тейешле яуызлыҡ, әммә кем ғәфү итһә һәм (яуызлыҡ ҡылғандарға) изгелек эшләһә, әжер Аллаһтан булыр. Ысынлап та, Ул залимдарҙы яратмай.