۞ لَا يُحِبُّ اللّٰهُ الْجَهْرَ بِالسُّوْۤءِ مِنَ الْقَوْلِ اِلَّا مَنْ ظُلِمَ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ سَمِيْعًا عَلِيْمًا
lā yuḥibbullāhul-jahra bis-sū'i minal-qauli illā man ẓulim(a), wa kānallāhu samī‘an ‘alīmā(n).
Аллаһ насар һүҙҙәрҙе, (уларҙы) асыҡтан-асыҡ әйтелгән һүҙҙәрҙе яратмай, тик үҙҙәренә йәберләнгән кешеләрҙән башҡа. Аллаһ барыһын да ишетә, белә.
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ رُسُلًا اِلٰى قَوْمِهِمْ فَجَاۤءُوْهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَانْتَقَمْنَا مِنَ الَّذِيْنَ اَجْرَمُوْاۗ وَكَانَ حَقًّاۖ عَلَيْنَا نَصْرُ الْمُؤْمِنِيْنَ
wa laqad arsalnā min qablika rusulan ilā qaumihim fajā'ūhum bil-bayyināti fantaqamnā minal-lażīna ajramū, wa kāna ḥaqqan ‘alainā naṣrul-mu'minīn(a).
Һәм, ысынлап та, Беҙ һинән (Мөхәммәттән) алда уның халҡына бер нисә пәйғәмбәр ебәрҙек, улар уға (етерлек) мәғлүмәт менән килделәр, шунан һуң Беҙ гонаһлыларҙан үс алдыҡ. Иман килтергән кешеләргә ярҙам итеү – Беҙҙең хаҡыбыҙ.
وَالَّذِيْنَ اِذَآ اَصَابَهُمُ الْبَغْيُ هُمْ يَنْتَصِرُوْنَ
wal-lażīna iżā aṣābahumul-bagyu hum yantaṣirūn(a).
һәм үҙҙәренә ғәҙелһеҙлек күрһәткәндә, үҙҙәрен яҡлаусылар өсөн.
وَلَمَنِ انْتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ مَا عَلَيْهِمْ مِّنْ سَبِيْلٍۗ
wa lamanintaṣara ba‘da ẓulmihī fa ulā'ika mā ‘alaihim min sabīl(in).
Әммә ғәҙелһеҙлеккә дусар булғандан һуң үҙҙәрен яҡлаған кешеләр, уларҙы ғәйепләргә нигеҙ юҡ.