اِنَّ الَّذِيْنَ جَاۤءُوْ بِالْاِفْكِ عُصْبَةٌ مِّنْكُمْۗ لَا تَحْسَبُوْهُ شَرًّا لَّكُمْۗ بَلْ هُوَ خَيْرٌ لَّكُمْۗ لِكُلِّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ مَّا اكْتَسَبَ مِنَ الْاِثْمِۚ وَالَّذِيْ تَوَلّٰى كِبْرَهٗ مِنْهُمْ لَهٗ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
innal-lażīna jā'ū bil-ifki ‘uṣbatum minkum, lā taḥsabūhu syarral lakum, bal huwa khairul lakum, likullimri'im minhum maktasaba minal-iṡm(i), wal-lażī tawallā kibrahū minhum lahū ‘ażābun ‘aẓīm(un).
Dhugumatti warri oduu sobaa fidanis isin gidduu jiru. Akka waan siif hamaa ta'etti hin yaadin, kanaa mannaa siif gaarii dha. Tokkoon tokkoon isaanii gatii cubbuu hojjetee ni argatu. Isaan keessaa namni qooda guddaa (cubbuu hojjete) fudhate adabbii guddaa argata.
لَوْلَآ اِذْ سَمِعْتُمُوْهُ ظَنَّ الْمُؤْمِنُوْنَ وَالْمُؤْمِنٰتُ بِاَنْفُسِهِمْ خَيْرًاۙ وَّقَالُوْا هٰذَآ اِفْكٌ مُّبِيْنٌ
lau lā iż sami‘tumūhu ẓannal-mu'minūna wal-mu'minātu bi'anfusihim khairā(n), wa qālū hāżā ifkum mubīn(un).
Amantoonni fi amantoonni maaliif ofitti gaarummaadhaan hin yaadan, yeroo oduu sobaa dhageessee "Kun (oduu) soba dhugaati" jettu.
لَوْلَا جَاۤءُوْ عَلَيْهِ بِاَرْبَعَةِ شُهَدَاۤءَۚ فَاِذْ لَمْ يَأْتُوْا بِالشُّهَدَاۤءِ فَاُولٰۤىِٕكَ عِنْدَ اللّٰهِ هُمُ الْكٰذِبُوْنَ
lau lā jā'ū ‘alaihi bi'arba‘ati syuhadā'(a), fa iż lam ya'tū bisy-syuhadā'i fa ulā'ika ‘indallāhi humul-kāżibūn(a).
Isaan (warri isaan himatan) maaliif ragaa afur hin fidne? Ragaa waan hin fidneef Rabbiin duratti kijibdoodha.
وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ لَمَسَّكُمْ فِيْ مَآ اَفَضْتُمْ فِيْهِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū fid-dun-yā wal-ākhirati lamassakum fīmā afaḍtum fīhi ‘ażābun ‘aẓīm(un).
Osoo tola Rabbii fi rahmata Isaa adunyaa fi aakhiratti isin irratti hin argamne ta’ee, waan ati waa’ee isaa dubbatte (oduu sobaa) irraa kan ka’e adabbiin guddaan sirra ga’a ture.
اِذْ تَلَقَّوْنَهٗ بِاَلْسِنَتِكُمْ وَتَقُوْلُوْنَ بِاَفْوَاهِكُمْ مَّا لَيْسَ لَكُمْ بِهٖ عِلْمٌ وَّتَحْسَبُوْنَهٗ هَيِّنًاۙ وَّهُوَ عِنْدَ اللّٰهِ عَظِيْمٌ ۚ
iż talaqqaunahū bi'alsinatikum wa taqūlūna bi'afwāhikum mā laisa lakum bihī ‘ilmuw wa taḥsabūnahū hayyinā(n), wa huwa ‘indallāhi ‘aẓīm(un).
(Yaadachuu) gaafa afaaniin (oduu sobaa) fudhattanii waan beekumsa hin qabne afaan keessaniin dubbattan, akka waan xiqqootti ilaaltan, Rabbiin duratti garuu dhimma guddaa ture.
وَلَوْلَآ اِذْ سَمِعْتُمُوْهُ قُلْتُمْ مَّا يَكُوْنُ لَنَآ اَنْ نَّتَكَلَّمَ بِهٰذَاۖ سُبْحٰنَكَ هٰذَا بُهْتَانٌ عَظِيْمٌ
wa lau lā iż sami‘tumūhu qultum mā yakūnu lanā an natakallama bihāżā, subḥānaka hāżā buhtānun ‘aẓīm(un).
Akkasumas maaliif yeroo dhageesse "waa'ee kanaa dubbachuun keenya sirrii miti. Ulfinni siif haa ta'u, kun soba guddaadha" hin jettu.
يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَآ اَحَلَّ اللّٰهُ لَكَۚ تَبْتَغِيْ مَرْضَاتَ اَزْوَاجِكَۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
yā ayyuhan-nabiyyu lima tuḥarrimu mā aḥallallāhu lak(a), tabtagī marḍāta azwājik(a), wallāhu gafūrur raḥīm(un).
Yaa Rasuula! Waan Rabbiin isiniif halaala godhe maaliif dhoowwu? Haadhotii manaa keessan gammachiisuu barbaadduu? Rabbiin immoo Araaramaa, Rahmata godhaa dha.
قَدْ فَرَضَ اللّٰهُ لَكُمْ تَحِلَّةَ اَيْمَانِكُمْۚ وَاللّٰهُ مَوْلٰىكُمْۚ وَهُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ
qad faraḍallāhu lakum taḥillata aimānikum, wallāhu maulākum, wa huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).
Dhugumatti, Rabbiin irbuu kee jalaa akka of bilisoomtu si dirqisiiseera; Rabbiin immoo tiksaa siif ta’ee waan hunda beeku, ogeessa.
وَاِذْ اَسَرَّ النَّبِيُّ اِلٰى بَعْضِ اَزْوَاجِهٖ حَدِيْثًاۚ فَلَمَّا نَبَّاَتْ بِهٖ وَاَظْهَرَهُ اللّٰهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهٗ وَاَعْرَضَ عَنْۢ بَعْضٍۚ فَلَمَّا نَبَّاَهَا بِهٖ قَالَتْ مَنْ اَنْۢبَاَكَ هٰذَاۗ قَالَ نَبَّاَنِيَ الْعَلِيْمُ الْخَبِيْرُ
wa iż asarran-nabiyyu ilā ba‘ḍi azwājihī ḥadīṡā(n), falammā nabba'at bihī wa aẓharahullāhu ‘alaihi ‘arrafa ba‘ḍahū wa a‘raḍa ‘am baḍ(in), falammā nabba'ahā bihī qālat man amba'aka hāżā, qāla nabba'aniyal-‘alīmul-khabīr(u).
Akkasumas yeroo Nabiyyiin (saw) haadha manaa isaa keessaa (Hafsah) tokko dhoksaan waa’ee taatee tokko dubbate yaadadhu. Ergasii (Aayishaatti) odeessee Rabbiin itti beeksise, sana booda (Nabiyyiin) garii isaa (Hafsah) beeksisee gariin dhokse. Kanaaf yeroo inni (Nabiyyiin) isheef (Hafsah) odeessu, “Kana eenyutu si beeksise?” Nabiyyiin (s.a.w) akkana jedhan, “Kan na beeksise Rabbiin Beeka, Hunduma Beekadha.”
اِنْ تَتُوْبَآ اِلَى اللّٰهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوْبُكُمَاۚ وَاِنْ تَظٰهَرَا عَلَيْهِ فَاِنَّ اللّٰهَ هُوَ مَوْلٰىهُ وَجِبْرِيْلُ وَصَالِحُ الْمُؤْمِنِيْنَۚ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ بَعْدَ ذٰلِكَ ظَهِيْرٌ
in tatūbā ilallāhi faqad ṣagat qulūbukumā, wa in taẓāharā ‘alaihi fa innallāha huwa maulāhu wa jibrīlu wa ṣāliḥul-mu'minīn(a), wal-malā'ikatu ba‘da żālika ẓahīr(un).
Lamaan keessan iyyuu gara Rabbiitti yoo towbattan, dhugumatti, qalbiin keessan lamaan (haqa fudhachuuf) ni ce’a; yoo isin lamaan Nabiyyii rakkisuuf wal gargaartan, dhugumatti, Rabbiin tiksaa isaa fi (akkasumas) Jibriil fi mu’mintoota gaarii ta’a; kana malees ergamoonni gargaartota isaati.
عَسٰى رَبُّهٗٓ اِنْ طَلَّقَكُنَّ اَنْ يُّبْدِلَهٗٓ اَزْوَاجًا خَيْرًا مِّنْكُنَّ مُسْلِمٰتٍ مُّؤْمِنٰتٍ قٰنِتٰتٍ تٰۤىِٕبٰتٍ عٰبِدٰتٍ سٰۤىِٕحٰتٍ ثَيِّبٰتٍ وَّاَبْكَارًا
‘asā rabbuhū in ṭallaqakunna ay yubdilahū azwājan khairam minkunna muslimātim mu'minātin qānitātin tā'ibātin ‘ābidātin sā'iḥātin ṡayyibātiw wa abkārā(n).
Yoo inni (Nabiyyiin) si hiike, tarii waaqayyo haadha manaa si caaltuu, dubartoota ajajamoo, amantoota, ajajamoo, towbatan, kan gabbartan, kan soomtan, kan dubartii abbaan manaa irraa du’ee fi kan durba ta’aniin bakka isaa buusa.