اِنَّ الَّذِيْنَ جَاۤءُوْ بِالْاِفْكِ عُصْبَةٌ مِّنْكُمْۗ لَا تَحْسَبُوْهُ شَرًّا لَّكُمْۗ بَلْ هُوَ خَيْرٌ لَّكُمْۗ لِكُلِّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ مَّا اكْتَسَبَ مِنَ الْاِثْمِۚ وَالَّذِيْ تَوَلّٰى كِبْرَهٗ مِنْهُمْ لَهٗ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
innal-lażīna jā'ū bil-ifki ‘uṣbatum minkum, lā taḥsabūhu syarral lakum, bal huwa khairul lakum, likullimri'im minhum maktasaba minal-iṡm(i), wal-lażī tawallā kibrahū minhum lahū ‘ażābun ‘aẓīm(un).
खरेंच, खोटी खबरो हाडपीय तुमचे मदीं आसात. तुमकां वायट अशें समजून घेवचें न्हय, बगर तें तुमकां बरें अशें समजून घेवचें. तातूंतल्या दरेकाक ताणें केल्ल्या पातकांची भरपाय मेळटली. आनी तातूंतल्या कोणाक (आपल्या पातकांचो) चड वांटो घेतलो, ताका व्हड ख्यास्त मेळटली.
لَوْلَآ اِذْ سَمِعْتُمُوْهُ ظَنَّ الْمُؤْمِنُوْنَ وَالْمُؤْمِنٰتُ بِاَنْفُسِهِمْ خَيْرًاۙ وَّقَالُوْا هٰذَآ اِفْكٌ مُّبِيْنٌ
lau lā iż sami‘tumūhu ẓannal-mu'minūna wal-mu'minātu bi'anfusihim khairā(n), wa qālū hāżā ifkum mubīn(un).
तुमी खोटी खबर आयकून "ही (खबरी) खरी फट" म्हणटात तेन्ना भावार्थी आनी भावार्थी स्वता विशीं दयाळपणान कित्याक विचार करिनात.
لَوْلَا جَاۤءُوْ عَلَيْهِ بِاَرْبَعَةِ شُهَدَاۤءَۚ فَاِذْ لَمْ يَأْتُوْا بِالشُّهَدَاۤءِ فَاُولٰۤىِٕكَ عِنْدَ اللّٰهِ هُمُ الْكٰذِبُوْنَ
lau lā jā'ū ‘alaihi bi'arba‘ati syuhadā'(a), fa iż lam ya'tū bisy-syuhadā'i fa ulā'ika ‘indallāhi humul-kāżibūn(a).
तांणी (तांकां आरोप करपी लोकांनी) चार साक्षीदार कित्याक हाडले नात? तांणी साक्षीदार हाडले नात म्हणून ते अल्लाचे नदरेक फटींग आसात.
وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ لَمَسَّكُمْ فِيْ مَآ اَفَضْتُمْ فِيْهِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū fid-dun-yā wal-ākhirati lamassakum fīmā afaḍtum fīhi ‘ażābun ‘aẓīm(un).
आनी अल्लाची कृपा आनी ताची दया तुमचेर ह्या संवसारांत आनी परलोकांत नाशिल्ली जाल्यार तुमी ताचे विशीं कितें सांगलां ताका लागून (खोटी खबर) तुमकां व्हडली ख्यास्त पडपाची.
اِذْ تَلَقَّوْنَهٗ بِاَلْسِنَتِكُمْ وَتَقُوْلُوْنَ بِاَفْوَاهِكُمْ مَّا لَيْسَ لَكُمْ بِهٖ عِلْمٌ وَّتَحْسَبُوْنَهٗ هَيِّنًاۙ وَّهُوَ عِنْدَ اللّٰهِ عَظِيْمٌ ۚ
iż talaqqaunahū bi'alsinatikum wa taqūlūna bi'afwāhikum mā laisa lakum bihī ‘ilmuw wa taḥsabūnahū hayyinā(n), wa huwa ‘indallāhi ‘aẓīm(un).
(उगडास दवरात) जेन्ना तुमकां तोंडातल्यान ती (खोटी खबर) मेळ्ळी आनी तुमकां जें कितें खबर नाशिल्लें तें तुमी तोंडान सांगलें, आनी तुमी ती एक ल्हानशी गजाल मानली, जाल्यार अल्लाच्या नदरेक ती एक व्हडली गजाल आशिल्ली.
وَلَوْلَآ اِذْ سَمِعْتُمُوْهُ قُلْتُمْ مَّا يَكُوْنُ لَنَآ اَنْ نَّتَكَلَّمَ بِهٰذَاۖ سُبْحٰنَكَ هٰذَا بُهْتَانٌ عَظِيْمٌ
wa lau lā iż sami‘tumūhu qultum mā yakūnu lanā an natakallama bihāżā, subḥānaka hāżā buhtānun ‘aẓīm(un).
आनी आयकून कित्याक म्हणनात, "आमी ह्या विशीं उलोवप योग्य न्हय. तुका महिमा आसूं, ही एक व्हडली फट."
يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَآ اَحَلَّ اللّٰهُ لَكَۚ تَبْتَغِيْ مَرْضَاتَ اَزْوَاجِكَۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
yā ayyuhan-nabiyyu lima tuḥarrimu mā aḥallallāhu lak(a), tabtagī marḍāta azwājik(a), wallāhu gafūrur raḥīm(un).
हे पैगंबर! अल्लान तुमकां जें कायदेशीर केलां तें तुमी कित्याक मना करतात? तुमकां तुमच्या बायलांक खोशी करपाची आसा? आनी अल्ला हो क्षमाशील, दयाळू.
قَدْ فَرَضَ اللّٰهُ لَكُمْ تَحِلَّةَ اَيْمَانِكُمْۚ وَاللّٰهُ مَوْلٰىكُمْۚ وَهُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ
qad faraḍallāhu lakum taḥillata aimānikum, wallāhu maulākum, wa huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).
खरेंच, अल्लान तुमकां तुमच्या व्रतांतल्यान मुक्त करपाचें बंधन घालां; आनी अल्ला तुमचो राखणदार आनी तो सर्वज्ञ, सर्वज्ञानी.
وَاِذْ اَسَرَّ النَّبِيُّ اِلٰى بَعْضِ اَزْوَاجِهٖ حَدِيْثًاۚ فَلَمَّا نَبَّاَتْ بِهٖ وَاَظْهَرَهُ اللّٰهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهٗ وَاَعْرَضَ عَنْۢ بَعْضٍۚ فَلَمَّا نَبَّاَهَا بِهٖ قَالَتْ مَنْ اَنْۢبَاَكَ هٰذَاۗ قَالَ نَبَّاَنِيَ الْعَلِيْمُ الْخَبِيْرُ
wa iż asarran-nabiyyu ilā ba‘ḍi azwājihī ḥadīṡā(n), falammā nabba'at bihī wa aẓharahullāhu ‘alaihi ‘arrafa ba‘ḍahū wa a‘raḍa ‘am baḍ(in), falammā nabba'ahā bihī qālat man amba'aka hāżā, qāla nabba'aniyal-‘alīmul-khabīr(u).
आनी याद करात जेन्ना पैगंबर (स.अ.व.) आपल्या एका बायलेक (हफसाह) गुप्तपणान एका घडणुके विशीं उलयलो. मागीर तिणें ती (आयशाक) सांगली आनी अल्लान ताका (ताची) म्हायती दिली, मागीर (पैगंबरान) तातूंतली कांय म्हायती (हफसाह) दिली आनी तातूंतली कांय गजाल लिपयली. देखून ताणें (पैगंबरान) ती तिका (हफसा) सांगली तेन्ना तिणें विचारलें, “तुका हे विशीं कोणे कळयलें?” पैगंबरान (स.अ.व.) म्हळें, “अल्ला, सगळ्या जाणकार, सगळ्या जाणकारान म्हाका म्हायती दिली.”
اِنْ تَتُوْبَآ اِلَى اللّٰهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوْبُكُمَاۚ وَاِنْ تَظٰهَرَا عَلَيْهِ فَاِنَّ اللّٰهَ هُوَ مَوْلٰىهُ وَجِبْرِيْلُ وَصَالِحُ الْمُؤْمِنِيْنَۚ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ بَعْدَ ذٰلِكَ ظَهِيْرٌ
in tatūbā ilallāhi faqad ṣagat qulūbukumā, wa in taẓāharā ‘alaihi fa innallāha huwa maulāhu wa jibrīlu wa ṣāliḥul-mu'minīn(a), wal-malā'ikatu ba‘da żālika ẓahīr(un).
तुमी दोगांय अल्लाक पश्चात्ताप केल्यार, मागीर खरेंच, तुमच्या दोगांयच्या काळजां (सत्य मान्य करपाक) प्रवृत्त आसात; आनी तुमी दोगांयनी पैगंबराक त्रास दिवपाक एकामेकांक मजत केल्यार, मागीर खरेंच, अल्ला ताचो राखणदार जातलो आनी (तशेंच) जिब्राईल आनी बरे भावार्थी; आनी ते भायर देवदूत ताचे सहाय्यक.
عَسٰى رَبُّهٗٓ اِنْ طَلَّقَكُنَّ اَنْ يُّبْدِلَهٗٓ اَزْوَاجًا خَيْرًا مِّنْكُنَّ مُسْلِمٰتٍ مُّؤْمِنٰتٍ قٰنِتٰتٍ تٰۤىِٕبٰتٍ عٰبِدٰتٍ سٰۤىِٕحٰتٍ ثَيِّبٰتٍ وَّاَبْكَارًا
‘asā rabbuhū in ṭallaqakunna ay yubdilahū azwājan khairam minkunna muslimātim mu'minātin qānitātin tā'ibātin ‘ābidātin sā'iḥātin ṡayyibātiw wa abkārā(n).
तो (पैगंबरान) तुका घटस्फोट घेतलो जाल्यार घडये देव ताचे सुवातेर तुज्या परस बरे बायलो, आज्ञाधारक, विस्वास दवरपी, आज्ञाधारक, पश्चात्ताप करपी, पुजा करपी, उपास करपी, विधवा आनी कुमारी आशिल्ल्या बायलांचो वापर करतलो.