مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْ يَّسْتَغْفِرُوْا لِلْمُشْرِكِيْنَ وَلَوْ كَانُوْٓا اُولِيْ قُرْبٰى مِنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمْ اَنَّهُمْ اَصْحٰبُ الْجَحِيْمِ
mā kāna lin-nabiyyi wal-lażīna āmanū ay yastagfirū lil-musyrikīna wa lau kānū ulī qurbā mim ba‘di mā tabayyana lahum annahum aṣḥābul-jaḥīm(i).
ߊ ߡߊ߲ ߞߊߢߌ ߊߟߊ ߣߌ߲ ߘߊߣߓߋ ߟߊ ߡߜ߭ߐߥߵ ߦߋ߫ ߞߊ ߦߝߊ ߢߣߌ ( ߊߟߊ ) ߟߊ ߛߎߙߊ߲ߕߙߍߥߵ ߞߏ ߟߊ ߧߊߟߌ ߣߴߎ ߦߋ ( ߊ ߞߊ ) ߓߊߟߌߡߊߥߵ ߦߋ߫ ߑ ߏ߬ ߞߐߝߍ߬ ߊ ߖߍߦߊߟߋ߲ ߘߏ߲ ߎ ߦߋ ߞߏ ߛߎߙߊ߲ߕߙߍߥߵ ߦߋ߫ ߖߧߣߡߊ ߡߐߜ߭ߐߥߵ ߦߋ߫.
وَمَا كَانَ اسْتِغْفَارُ اِبْرٰهِيْمَ لِاَبِيْهِ اِلَّا عَنْ مَّوْعِدَةٍ وَّعَدَهَآ اِيَّاهُۚ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهٗٓ اَنَّهٗ عَدُوٌّ لِّلّٰهِ تَبَرَّاَ مِنْهُۗ اِنَّ اِبْرٰهِيْمَ لَاَوَّاهٌ حَلِيْمٌ
wa mā kānastigfāru ibrāhīma li'abīhi illā ‘am mau‘idatiw wa‘adahā iyyāh(u), falammā tabayyana lahū annahū ‘aduwwul lillāhi tabarra'a minh(u), inna ibrāhīma la'awwāhun ḥalīm(un).
ߌߓߎ߬ߙߊ߬ߤߌߡߊ߫ ߟߊ߫ ߡߊ߬ߞߕߏ߬ߟߌ߬ ߢߌ߬ߣߌ߲߬ߞߊ߬ߟߌ ߟߐ߬ߣߍ߲߫ ߊ߬ ߝߊ߬ ߡߊ߬߸ ߝߏ߫ ߟߊ߬ߤߘߌ ߡߍ߲ ߞߍ߫ ߘߴߊ߬ ߝߊ߬ ߦߋ߫. ߏ߬ߟߊ߫ ߑ ߥߊ߯ߕߌ ߡߌߣߊ ߊ߬ ߖߍߦߊߙߊ߫ ߊߓߙߌߤߊߡߎ ߦߋ߫ ߞߏ߫ ߊ߬ ߝߊ߬ ߦߋ߫ ߊߟߊ߫ ߖߜ߭ߎ ߦߋ߫ ߑ ߊߓߙߌߤߊߡߎ ߦߴߊ ߘߊߓߐ߫ ߊ߬ ߟߊ߫. ߕߌߢߍ߲ ߟߊ ߌߓߎߤߊߡߎ ߞߎ߲ ߦߋ ߡߐ߬ߜ߭ߐ ߢߎߡߊ߲ ߦߋ߫ ߊ߬ߣߌ߫ ߡߐ߬ߜ߭ߐ ߢߎߡߊ߲ .
اِنَّكَ لَا تَهْدِيْ مَنْ اَحْبَبْتَ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ ۚوَهُوَ اَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِيْنَ
innaka lā tahdī man aḥbabta wa lākinnallāha yahdī may yasyā'(u), wa huwa a‘lamu bil-muhtadīn(a).
ߕߌߢߍ߲ ߟߊ ߌ ( ߡߌߤߊߡߌ߬ߘߌ ) ߕߋ߫ ߛߋ߫ ߞߊ߬ ߡߐ߬ߜ߭ߐ ߡߌߣߎ߬ ߞߊߣߎ ߌ ߦߋ߫ ߏ߬ ߟߎ ߓߟߏߘߊ ߒߜ߭ߊ߬ ߊߟߊ ߓߋ߫ ߡߐ߬ߜ߭ߐ ߡߌߣߎ߬ ߓߟߏߘߊ ߊ ߓߋ߫ ߝߍ߬ ߏ߬ ߟߎ ߓߟߏߘߊ ߊ߬ߣߌ߫ ߡߐ߬ߜ߭ߐ ߡߌߣߎ߬ ߓߴߊ߬ ߝߍ߬ ߞߊ߬ ߓߟߏߘߊߟߌ ߛߙߐ߬ ߊ ߓߋ߫ ߡߐ߬ߜ߭ߐ ߡߌߣߎ߬ ߓߟߏߘߊ.