وَقَالُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ لَكَ حَتّٰى تَفْجُرَ لَنَا مِنَ الْاَرْضِ يَنْۢبُوْعًاۙ
wa qālū lan nu'mina laka ḥattā tafjura lanā minal-arḍi yambū‘ā(n).
და თქვეს: „არ დაგიჯერებთ (მუჰამედ), სანამ მიწიდან წყლის წყაროს არ გამოგვიგზავნი.“
اَوْ تَكُوْنَ لَكَ جَنَّةٌ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّعِنَبٍ فَتُفَجِّرَ الْاَنْهٰرَ خِلٰلَهَا تَفْجِيْرًاۙ
au takūna laka jannatum min nakhīliw wa ‘inabin fa tufajjiral-anhāra khilālahā tafjīrā(n).
ან გაქვს ფინიკისა და ყურძნის ბაღი და შემდეგ მასში სწრაფ მდინარეს უშვებ,
اَوْ تُسْقِطَ السَّمَاۤءَ كَمَا زَعَمْتَ عَلَيْنَا كِسَفًا اَوْ تَأْتِيَ بِاللّٰهِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ قَبِيْلًاۙ
au tusqiṭas-samā'a kamā za‘amta ‘alainā kisafan au ta'tiya billāhi wal-malā'ikati qabīlā(n).
ან ცას ნაწილებად დაგვამხობ, როგორც ამბობ, ან (სანამ) ალაჰსა და ანგელოზებს პირისპირ მოგვიყვან,
اَوْ يَكُوْنَ لَكَ بَيْتٌ مِّنْ زُخْرُفٍ اَوْ تَرْقٰى فِى السَّمَاۤءِ ۗوَلَنْ نُّؤْمِنَ لِرُقِيِّكَ حَتّٰى تُنَزِّلَ عَلَيْنَا كِتٰبًا نَّقْرَؤُهٗۗ قُلْ سُبْحَانَ رَبِّيْ هَلْ كُنْتُ اِلَّا بَشَرًا رَّسُوْلًا ࣖ
au yakūna laka baitum min zukhrufin au tarqā fis-samā'(i), wa lan nu'mina liruqiyyika ḥattā tunazzila ‘alainā kitāban naqra'uh(ū), qul subḥāna rabbī hal kuntu illā basyarar rasūlā(n).
ან ოქროს სახლი გექნება, ან ზეცად ამაღლდები. და ჩვენ არ დავიჯერებთ შენს ამაღლებას, სანამ არ გამოგვიგზავნი წიგნს წასაკითხად. უთხარი (მუჰამედს): „დიდება ჩემს უფალს, განა მე არ ვარ ადამიანი, რომელიც მაცნეა?“
وَكَذٰلِكَ جَعَلْنَا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا مِّنَ الْمُجْرِمِيْنَۗ وَكَفٰى بِرَبِّكَ هَادِيًا وَّنَصِيْرًا
wa każālika ja‘alnā likulli nabiyyin ‘aduwwam minal-mujrimīn(a), wa kafā birabbika hādiyaw wa naṣīrā(n).
ამგვარად, ყოველი წინასწამეტყველისთვის ჩვენ ცოდვილი ხალხის მტრები გავხადეთ. მაგრამ შენი უფალი საკმარისია როგორც მეგზური და შემწე.
وَاِذَا رَاَوْكَ اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ بَعَثَ اللّٰهُ رَسُوْلًا
wa iżā ra'auka iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī ba‘aṡallāhu rasūlā(n).
და როცა გხედავენ (მუჰამედ), მხოლოდ დაგცინიან (და გეუბნებიან): „ეს ის კაცია, რომელიც ალლაჰმა მაცნედ გამოგზავნა?
وَيَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَنْفَعُهُمْ وَلَا يَضُرُّهُمْۗ وَكَانَ الْكَافِرُ عَلٰى رَبِّهٖ ظَهِيْرًا
wa ya‘budūna min dūnillāhi mā lā yanfa‘uhum wa lā yaḍurruhum, wa kānal-kāfiru ‘alā rabbihī ẓahīrā(n).
და ისინი ალლაჰის გარდა თაყვანს სცემენ იმას, რაც არც სარგებელს მოაქვს მათთვის და არც უბედურებას. ურწმუნოები (სატანის დამხმარეები არიან, რათა არ დაუმორჩილონ) მათ უფალს.
ذُقْۚ اِنَّكَ اَنْتَ الْعَزِيْزُ الْكَرِيْمُ
Żuq, innaka antal-‘azīzul-karīm(u).
„იგრძენი, შენ ჭეშმარიტად ძლიერი და კეთილშობილი ადამიანი ხარ.“
كَلَّآ اِنَّ الْاِنْسَانَ لَيَطْغٰىٓ ۙ
kallā innal-insāna layaṭgā.
აბსოლუტურად არა! ჭეშმარიტად, ადამიანები ჭეშმარიტად სცილდებიან საკუთარ საზღვრებს,
اَرَاَيْتَ الَّذِيْ يَنْهٰىۙ
ara'aital-lażī yanhā.
რას ფიქრობთ იმ ადამიანებზე, ვინც კრძალავს?
اَرَاَيْتَ اِنْ كَانَ عَلَى الْهُدٰىٓۙ
ara'aita in kāna ‘alal-hudā.
რას ფიქრობ, თუ ის (ვისაც ლოცვა ეკრძალება) ჭეშმარიტებაზეა (სწორ გზაზე),
اَوْ اَمَرَ بِالتَّقْوٰىۗ
au amara bit-taqwā.
ან იქნებ გითხრათ, რომ (ალაჰის) გეშინოდეთ?
اَرَاَيْتَ اِنْ كَذَّبَ وَتَوَلّٰىۗ
ara'aita in każżaba wa tawallā.
რას იფიქრებ, თუ ის (ვინც კრძალავს) იტყუება და ზურგს შეაქცევს?
اَلَمْ يَعْلَمْ بِاَنَّ اللّٰهَ يَرٰىۗ
alam ya‘lam bi'annallāha yarā.
განა არ იცის, რომ ალლაჰი ხედავს (მის ყველა საქმეს)?
كَلَّا لَىِٕنْ لَّمْ يَنْتَهِ ەۙ لَنَسْفَعًاۢ بِالنَّاصِيَةِۙ
kallā la'il lam yantah(i), lanasfa‘am bin-nāṣiyah(ti).
არა უშავს! თუ არ შეჩერდება, ჩვენ თავიდან ჩავთრევთ მას (ჯოჯოხეთში).
نَاصِيَةٍ كَاذِبَةٍ خَاطِئَةٍۚ
nāṣiyatin kāżibatin khāṭi'ah(tin).
კერძოდ) მატყუარა და ურჩ ადამიანის თავის გვირგვინი.
فَلْيَدْعُ نَادِيَهٗۙ
falyad‘u nādiyah(ū).
ასე რომ, დაე, მან თავის ჯგუფს დაუძახოს (დასახმარებლად),
سَنَدْعُ الزَّبَانِيَةَۙ
sanad‘uz-zabāniyah(ta).
მალე ჩვენ მოვუწოდებთ ზაბანიას ანგელოზებს (ცოდვილთა მტანჯველებს),
كَلَّاۗ لَا تُطِعْهُ وَاسْجُدْ وَاقْتَرِبْ ۩ ࣖ
kallā, lā tuṭi‘hu wasjud waqtarib.
ნუ ღელავ! ნუ დაემორჩილები მას; თაყვანი ეცი და მიუახლოვდი (ალაჰს).