يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ اِنَّآ اَحْلَلْنَا لَكَ اَزْوَاجَكَ الّٰتِيْٓ اٰتَيْتَ اُجُوْرَهُنَّ وَمَا مَلَكَتْ يَمِيْنُكَ مِمَّآ اَفَاۤءَ اللّٰهُ عَلَيْكَ وَبَنٰتِ عَمِّكَ وَبَنٰتِ عَمّٰتِكَ وَبَنٰتِ خَالِكَ وَبَنٰتِ خٰلٰتِكَ الّٰتِيْ هَاجَرْنَ مَعَكَۗ وَامْرَاَةً مُّؤْمِنَةً اِنْ وَّهَبَتْ نَفْسَهَا لِلنَّبِيِّ اِنْ اَرَادَ النَّبِيُّ اَنْ يَّسْتَنْكِحَهَا خَالِصَةً لَّكَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَۗ قَدْ عَلِمْنَا مَا فَرَضْنَا عَلَيْهِمْ فِيْٓ اَزْوَاجِهِمْ وَمَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ لِكَيْلَا يَكُوْنَ عَلَيْكَ حَرَجٌۗ وَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا
yā ayyuhan-nabiyyu innā aḥlalnā laka azwājakal-lātī ātaita ujūrahunna wa mā malakat yamīnuka mimmā afā'allāhu ‘alaika wa banāti ‘ammika wa banāti ‘ammātika wa banāti khālika wa banāti khālātikal-lātī hājarna ma‘ak(a), wamra'atam mu'minatan iw wahabat nafsahā lin-nabiyyi in arādan-nabiyyu ay yastankiḥahā, khāliṣatal laka min dūnil-mu'minīn(a), qad ‘alimnā mā faraḍnā ‘alaihim fī azwājihim wa mā malakat aimānuhum likailā yakūna ‘alaika ḥaraj(un), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).
Эй, пәйғәмбәр! Ысынлап та, Беҙ һеҙгә мәһәр биргән ҡатындарығыҙҙы һәм ҡолдарығыҙҙы, шул иҫәптән Аллаһ биргән һуғышта алынған нәмәләрҙе, атайығыҙ ағайҙарының ҡыҙҙарын, атайығыҙ апайҙарының ҡыҙҙарын, әсәйегеҙҙең ағайҙарының ҡыҙҙарын һәм һеҙҙең ҡыҙҙарығыҙ менән һижрәт иткән ҡыҙҙарығыҙҙы хәләл иттек. иманлы ҡатын-ҡыҙҙар, улар үҙҙәрен Пәйғәмбәргә тапшырҙы, әгәр Пәйғәмбәребеҙ уны кейәүгә бирергә теләһә, һеҙҙең өсөн айырым нәмә булараҡ, бөтә иманлылар өсөн түгел. Һеҙгә ауырлыҡ булмаһын өсөн, ҡатындары һәм ҡолдары хаҡында уларҙан нимә талап иткәнебеҙҙе инде беләбеҙ. Аллаһ ярлыҡаусы, мәрхәмәтле.