اِذْ قَالَ يُوْسُفُ لِاَبِيْهِ يٰٓاَبَتِ اِنِّيْ رَاَيْتُ اَحَدَ عَشَرَ كَوْكَبًا وَّالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ رَاَيْتُهُمْ لِيْ سٰجِدِيْنَ
iż qāla yūsufu li'abīhi yā abati innī ra'aitu aḥada ‘asyara kaukabaw wasy-syamsa wal-qamara ra'aituhum lī sājidīn(a).
(ހަނދާން ކުރާށެވެ)، ޔޫސުފް އޭނާގެ ބައްޕައަށް ވިދާޅުވި އިރު، "އޭ އަހަރެންގެ ބައްޕަ! ހަމަކަށަވަރުން، އަހަރެންނަށް (ހުވަފެނުގައި) އެގާރަ ތަރި، އިރުއާއި ހަނދު ފެނުމުން؛ އެ އެންމެން އަހަންނަށް ބޯޖަހާލިތަން އަހަންނަށް ފެނުނެވެ."
قَالَ يٰبُنَيَّ لَا تَقْصُصْ رُءْيَاكَ عَلٰٓى اِخْوَتِكَ فَيَكِيْدُوْا لَكَ كَيْدًا ۗاِنَّ الشَّيْطٰنَ لِلْاِنْسَانِ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ
qāla yā bunayya lā taqṣuṣ ru'yāka ‘alā ikhwatika fa yakīdū laka kaidā(n), innasy-syaiṭāna lil-insāni ‘aduwwum mubīn(un).
އެކަލޭގެފާނު (އޭނާގެ ބައްޕަ) ވިދާޅުވީ "އޭ އަހަރެންގެ ދަރިފުޅާ! ކަލޭގެފާނުގެ ހުވަފެންތައް ކަލޭގެ އަޚުންނަށް ނުބުނާށެވެ، އެމީހުން ކަލޭ (ހަލާކުކޮށްލަން) ރޭވުންތެރިވާނެ. ހަމަކަށަވަރުން ޝައިޠާނާއަކީ އިންސާނުންނަށް ސާފު ދުޝްމަނެކެވެ."
وَرَفَعَ اَبَوَيْهِ عَلَى الْعَرْشِ وَخَرُّوْا لَهٗ سُجَّدًاۚ وَقَالَ يٰٓاَبَتِ هٰذَا تَأْوِيْلُ رُءْيَايَ مِنْ قَبْلُ ۖقَدْ جَعَلَهَا رَبِّيْ حَقًّاۗ وَقَدْ اَحْسَنَ بِيْٓ اِذْ اَخْرَجَنِيْ مِنَ السِّجْنِ وَجَاۤءَ بِكُمْ مِّنَ الْبَدْوِ مِنْۢ بَعْدِ اَنْ نَّزَغَ الشَّيْطٰنُ بَيْنِيْ وَبَيْنَ اِخْوَتِيْۗ اِنَّ رَبِّيْ لَطِيْفٌ لِّمَا يَشَاۤءُ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ
wa rafa‘a abawaihi ‘alal-‘arsyi wa kharrū lahū sujjadā(n), wa qāla yā abati hāżā ta'wīlu ru'yāya min qabl(u), qad ja‘alahā rabbī ḥaqqā(n), wa qad aḥsana bī iż akhrajanī minas-sijni wa jā'a bikum minal-badwi mim ba‘di an nazagasy-syaiṭānu bainī wa baina ikhwatī, inna rabbī laṭīful limā yasyā'(u), innahū huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).
އަދި މައިންބަފައިން ތަޚުތަށް އުފުއްލަވައިފިއެވެ. އަދި އެއުރެން (އެންމެން) އެކަލޭގެފާނަށް (ޔޫސުފް) ރުކޫޢުކުރިއެވެ. އަދި އޭނާ (ޔޫސުފް) ވިދާޅުވިއެވެ: "އޭ އަހަރެންގެ ބައްޕަ! މިއީ އަހަރެންގެ ކުރީގެ ހުވަފެނުގެ ތަފްސީރެވެ. އަދި ހަމަކަށަވަރުން އަހަރެންގެ ވެރިރަސްކަލާނގެ އެކަން ހަގީގަތަކަށް ހައްދަވައިފިއެވެ. ހަމަކަށަވަރުން އަހަރެންގެ ވެރިރަސްކަލާނގެ އަހަންނަށް ހެޔޮކަން ކުރެއްވިއެވެ ހުރިހާ ކަމެއް އެނގޭ، ހުރިހާ ކަމެއް ޙިކުމަތްތެރިއެވެ.
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يٰبُنَيَّ اِنِّيْٓ اَرٰى فِى الْمَنَامِ اَنِّيْٓ اَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرٰىۗ قَالَ يٰٓاَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُۖ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā balaga ma‘ahus-sa‘ya qāla yā bunayya innī arā fil-manāmi annī ażbaḥuka fanẓur māżā tarā, qāla yā abatif‘al mā tu'mar(u), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣābirīn(a).
އެހެންކަމުން އޭނާއާއެކު މަސައްކަތް ކުރެވޭނެ ޢުމުރު ހަމަވުމުން (އިބްރާހީމް) ވިދާޅުވީ، “އޭ އަހަރެންގެ ދަރިފުޅާ! އަހަރެން ކަލޭ ކަތިލާ ހުވަފެނުގައި ދެކެން. ފަހެ ކަލޭގެ ހިޔާލަކަށް ވިސްނާށެވެ!” އެކަލޭގެފާނު (އިސްމާޢީލް) ވިދާޅުވިއެވެ.