اِذْ قَالَ يُوْسُفُ لِاَبِيْهِ يٰٓاَبَتِ اِنِّيْ رَاَيْتُ اَحَدَ عَشَرَ كَوْكَبًا وَّالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ رَاَيْتُهُمْ لِيْ سٰجِدِيْنَ
iż qāla yūsufu li'abīhi yā abati innī ra'aitu aḥada ‘asyara kaukabaw wasy-syamsa wal-qamara ra'aituhum lī sājidīn(a).
(Иугәалашәыршәа), Иусуф иаб иеиҳәеит: «Уа саб, ԥхыӡла избеит еҵәа жәаҩык, амреи амзеи збеит, урҭ зегьы схырхәаны избеит».
قَالَ يٰبُنَيَّ لَا تَقْصُصْ رُءْيَاكَ عَلٰٓى اِخْوَتِكَ فَيَكِيْدُوْا لَكَ كَيْدًا ۗاِنَّ الشَّيْطٰنَ لِلْاِنْسَانِ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ
qāla yā bunayya lā taqṣuṣ ru'yāka ‘alā ikhwatika fa yakīdū laka kaidā(n), innasy-syaiṭāna lil-insāni ‘aduwwum mubīn(un).
Уи (иаб) иҳәеит: «Сԥа, уԥхыӡқәа уашьцәа ирзеиҭоумҳәан, урҭ уара уқәхразы ацәгьа ҟарҵоит.
وَرَفَعَ اَبَوَيْهِ عَلَى الْعَرْشِ وَخَرُّوْا لَهٗ سُجَّدًاۚ وَقَالَ يٰٓاَبَتِ هٰذَا تَأْوِيْلُ رُءْيَايَ مِنْ قَبْلُ ۖقَدْ جَعَلَهَا رَبِّيْ حَقًّاۗ وَقَدْ اَحْسَنَ بِيْٓ اِذْ اَخْرَجَنِيْ مِنَ السِّجْنِ وَجَاۤءَ بِكُمْ مِّنَ الْبَدْوِ مِنْۢ بَعْدِ اَنْ نَّزَغَ الشَّيْطٰنُ بَيْنِيْ وَبَيْنَ اِخْوَتِيْۗ اِنَّ رَبِّيْ لَطِيْفٌ لِّمَا يَشَاۤءُ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ
wa rafa‘a abawaihi ‘alal-‘arsyi wa kharrū lahū sujjadā(n), wa qāla yā abati hāżā ta'wīlu ru'yāya min qabl(u), qad ja‘alahā rabbī ḥaqqā(n), wa qad aḥsana bī iż akhrajanī minas-sijni wa jā'a bikum minal-badwi mim ba‘di an nazagasy-syaiṭānu bainī wa baina ikhwatī, inna rabbī laṭīful limā yasyā'(u), innahū huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).
Иҭаацәагьы аҳҭынраҿы ирааӡеит. Урҭ зегьы иара (Иусуф) ихырхәеит. Иара (Иусуф) иҳәеит: "Саб! Абри ауп ԥасатәи сԥхыӡ аҵакы. Иҵабыргыҵәҟьаны, Сынцәа уи наигӡеит. Сынцәа абзиара сзыҟаиҵеит, абахҭа санҭыҵыз, ақыҭа шәанҭига, Аҩсҭаа сашьцәеи сареи ҳаизыҟазаашьақәа анықәих ашьҭахь. Зегь здыруа, иҟәыӷоу.
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يٰبُنَيَّ اِنِّيْٓ اَرٰى فِى الْمَنَامِ اَنِّيْٓ اَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرٰىۗ قَالَ يٰٓاَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُۖ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā balaga ma‘ahus-sa‘ya qāla yā bunayya innī arā fil-manāmi annī ażbaḥuka fanẓur māżā tarā, qāla yā abatif‘al mā tu'mar(u), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣābirīn(a).
Убри аҟнытә, ахәыҷы (иқәра) даннеи, иара дицны дԥышәартә еиԥш аҭагылазаашьа ҟаиҵеит, (Ибраҳим) иҳәеит: «Уа, сыҷкәын! Уи (Исмаил) аҭак ҟаиҵеит: «Уа саб, Аллаҳ иудиҵаз ҟаҵа, Анцәа игәаԥхарала, ачҳара аазырԥшуа среиуоуп».