وَاِذَا جَاۤءَهُمْ اَمْرٌ مِّنَ الْاَمْنِ اَوِ الْخَوْفِ اَذَاعُوْا بِهٖ ۗ وَلَوْ رَدُّوْهُ اِلَى الرَّسُوْلِ وَاِلٰٓى اُولِى الْاَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِيْنَ يَسْتَنْۢبِطُوْنَهٗ مِنْهُمْ ۗ وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ لَاتَّبَعْتُمُ الشَّيْطٰنَ اِلَّا قَلِيْلًا
wa iżā jā'ahum amrum minal-amni awil-khaufi ażā‘ū bih(ī), wa lau ruddūhu ilar-rasūli wa ilā ulil-amri minhum la‘alimahul-lażīna yastambiṭūnahū minhum, wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū lattaba‘tumusy-syaiṭāna illā qalīlā(n).
आनी सुरक्षा वा भंयाची खबर तांकां मेळ्ळी जाल्यार ते (रोखडीच) ती प्रसारीत करतात. (खरें म्हणल्यार) तांणी तें तांचे मदल्या रसूल आनी उलील अमरी हांचे कडेन दिलें जाल्यार सत्य जाणून घेवपाक सोदपी लोकांक (अधिकृतपणान) तांचे कडल्यान (रसूल आनी उलील अमरी) कळटलें हें खात्रीचें. तुमचे कडेन अल्लाची कृपा आनी दया नासली जाल्यार तुमी सैताना फाटल्यान वचपाचे, फकत थोडे (तुमच्या मदीं) सोडल्यार.
وَلَا تَقْفُ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ ۗاِنَّ السَّمْعَ وَالْبَصَرَ وَالْفُؤَادَ كُلُّ اُولٰۤىِٕكَ كَانَ عَنْهُ مَسْـُٔوْلًا
wa lā taqfu mā laisa laka bihī ‘ilm(un), innas-sam‘a wal-baṣara wal-fu'āda kullu ulā'ika kāna ‘anhu mas'ūlā(n).
आनी जें तुमकां खबर ना ताचे फाटल्यान वचूं नाकात, कारण आयकुपाक, नदरेक आनी विवेकाचेर सगळ्यांक तांचे विशीं प्रस्न पडटले.