حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَالدَّمُ وَلَحْمُ الْخِنْزِيْرِ وَمَآ اُهِلَّ لِغَيْرِ اللّٰهِ بِهٖ وَالْمُنْخَنِقَةُ وَالْمَوْقُوْذَةُ وَالْمُتَرَدِّيَةُ وَالنَّطِيْحَةُ وَمَآ اَكَلَ السَّبُعُ اِلَّا مَا ذَكَّيْتُمْۗ وَمَا ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ وَاَنْ تَسْتَقْسِمُوْا بِالْاَزْلَامِۗ ذٰلِكُمْ فِسْقٌۗ اَلْيَوْمَ يَىِٕسَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ دِيْنِكُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِۗ اَلْيَوْمَ اَكْمَلْتُ لَكُمْ دِيْنَكُمْ وَاَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِيْ وَرَضِيْتُ لَكُمُ الْاِسْلَامَ دِيْنًاۗ فَمَنِ اضْطُرَّ فِيْ مَخْمَصَةٍ غَيْرَ مُتَجَانِفٍ لِّاِثْمٍۙ فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
Ḥurrimat ‘alaikumul-maitatu wad-damu wa laḥmul-khinzīri wa mā uhilla ligairillāhi bihī wal-munkhaniqatu wal-mauqūżatu wal-mutaraddiyatu wan-naṭīḥatu wa mā akalas-sabu‘u illā mā żakkaitum, wa mā żubiḥa ‘alan-nuṣubi wa an tastaqsimū bil-azlām(i), żālikum fisq(un), al-yauma ya'isal-lażīna kafarū min dīnikum falā takhsyauhum wakhsyaun(i), al-yauma akmaltu lakum dīnakum wa atmamtu ‘alaikum ni‘matī wa raḍītu lakumul-islāma dīnā(n), fa maniḍṭurra fī makhmaṣatin gaira mutajānifil li'iṡm(in), fa innallāha gafūrur raḥīm(un).
Бар шумо ҳаром аст, ки мурдор, хун, гӯшти хук ва (гӯшти) ҳайвоноте, ки ба номи Аллоҳ кушта нашудаанд, буғӣ кардашуда, задашуда, афтидашуда, шох задашуда, пора-пора кардашуда аз ҷониби ҳайвоноти ваҳшӣ, магар онҳое, ки шумо фурсат доред, ки онҳоро забҳ кунед. Ва (инчунин) ҳаром аст, ки барои бутҳо кушта шаванд. Ва (инчунин) фолбинӣ бо азлам (тирҳо), (зеро) ин кори бад аст. Имрӯз кофирон аз (шикасти) дини шумо ноумед шудаанд, пас аз онҳо натарсед, балки аз Ман битарсед. Имрӯз дини шуморо барои шумо комил кардам ва неъматҳои худро барои шумо пурра кардам ва Исломро ба дини шумо писандидаам. Аммо ҳар ки аз сабаби гуруснагӣ маҷбур шавад, на аз сабаби гуноҳ кардан, пас Аллоҳ бахшанда ва меҳрубон аст.