اِنَّمَا حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَالدَّمَ وَلَحْمَ الْخِنْزِيْرِ وَمَآ اُهِلَّ بِهٖ لِغَيْرِ اللّٰهِ ۚ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَّلَا عَادٍ فَلَآ اِثْمَ عَلَيْهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
innamā ḥarrama ‘alaikumul-maitata wad-dama wa laḥmal-khinzīri wa mā uhilla bihī ligairillāh(i), fa maniḍṭurra gaira bāgiw wa lā ‘ādin falā iṡma ‘alaih(i), innallāha gafūrur raḥīm(un).
E gwirionez, n'en deus difennet ouzhoc'h nemet kig-marv, gwad, kig-moc'h ha (kig) loened lazhet gant (anvioù) all eget Allah. Met an hini a zo rediet (da zebriñ anezhañ), n'eo ket abalamour ma fell dezhañ ha n'eo ket (ivez) en tu all d'ar vevenn, neuze n'eus pec'hed ebet evitañ. E gwirionez, Allah a zo pardonus, trugarezus-meurbet.
تِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ ۗ وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ يُدْخِلْهُ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۗ وَذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ
tilka ḥudūdullāh(i), wa may yuṭi‘illāha wa rasūlahū yudkhilhu jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).
Setu harzoù (lezenn) Allah. An neb a sent ouzh Allah hag ouzh e gannad, e lakaio anezhañ e liorzhoù ma red stêrioù dindan, hag e chomint enno da viken. Hag un trec'h bras eo.
يُرِيْدُ اللّٰهُ لِيُبَيِّنَ لَكُمْ وَيَهْدِيَكُمْ سُنَنَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَيَتُوْبَ عَلَيْكُمْ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ
yurīdullāhu liyubayyina lakum wa yahdiyakum sunanal-lażīna min qablikum wa yatūba ‘alaikum, wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).
Allah a fell dezhañ displegañ (e lezenn) deoc'h, ha diskouez deoc'h hentoù (bevañ) ar re a oa a-raok deoc'h (ar brofeded hag an dud doujus) hag eñ a zegemer ho keuz. Allah a zo holl-gouzout, holl-fur.
سُوْرَةٌ اَنْزَلْنٰهَا وَفَرَضْنٰهَا وَاَنْزَلْنَا فِيْهَآ اٰيٰتٍۢ بَيِّنٰتٍ لَّعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ
sūratun anzalnāhā wa faraḍnāhā wa anzalnā fīhā āyātim bayyinātil la‘allakum tażakkarūn(a).
(Setu) ur surah hon eus diskuliet ha lakaet anezhi da vezañ ret (da seveniñ he lezennoù), hag hon eus kaset ennañ sinoù sklaer, evit ma vo soñjet ganeoc'h.