يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا قِيْلَ لَكُمْ تَفَسَّحُوْا فِى الْمَجٰلِسِ فَافْسَحُوْا يَفْسَحِ اللّٰهُ لَكُمْۚ وَاِذَا قِيْلَ انْشُزُوْا فَانْشُزُوْا يَرْفَعِ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْكُمْۙ وَالَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ دَرَجٰتٍۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā qīla lakum tafassaḥū fil-majālisi fafsaḥū yafsaḥillāhu lakum, wa iżā qīlansyuzū fansyuzū yarfa‘illāhul-lażīna āmanū minkum, wal-lażīna ūtul-‘ilma darajāt(in), wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).
Эй касоне, ки имон овардаед! Агар ба шумо гуфта шавад: «Дар маҷлисҳо ҷой диҳед», пас ҷой диҳед, Худо барои шумо ҷой хоҳад дод. Ва чун гуфта шавад: «Бархезед», пас бархезед, Худо касонеро, ки имон овардаанд ва касонеро, ки ба онҳо дониш дода шудааст, ба дараҷаҳои муайяне баланд хоҳад кард. Ва Худо ба он чӣ мекунед, огоҳ аст.