قَالَ فَاِنِ اتَّبَعْتَنِيْ فَلَا تَسْـَٔلْنِيْ عَنْ شَيْءٍ حَتّٰٓى اُحْدِثَ لَكَ مِنْهُ ذِكْرًا ࣖ
qāla fa inittaba‘tanī falā tas'alnī ‘an syai'in ḥattā uḥdiṡa laka minhu żikrā(n).
ඔහු මෙසේ පැවසීය, “ඔබ මාව අනුගමනය කරන්නේ නම්, මම ඔබට පැහැදිලි කරන තුරු කිසිවක් ගැන මගෙන් අසන්න එපා.
قَالَ لَا تُؤَاخِذْنِيْ بِمَا نَسِيْتُ وَلَا تُرْهِقْنِيْ مِنْ اَمْرِيْ عُسْرًا
qāla lā tu'ākhiżnī bimā nasītu wa lā turhiqnī min amrī ‘usrā(n).
“මගේ අමතකවීම නිසා මට දඬුවම් නොකරන්න, මගේ කටයුතුවලදී මට කිසිදු දුෂ්කරතාවයක් ඇති නොකරන්න” යැයි ඔහු (මූසා) පැවසීය.
۞ قَالَ اَلَمْ اَقُلْ لَّكَ اِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيْعَ مَعِيَ صَبْرًا
qāla alam aqul laka innaka lan tastaṭī‘a ma‘iya ṣabrā(n).
ඔහු කිව්වා, “මම ඔයාට කිව්වේ නැද්ද මාත් එක්ක ඉවසන්න බෑ කියලා?”
قَالَ اِنْ سَاَلْتُكَ عَنْ شَيْءٍۢ بَعْدَهَا فَلَا تُصٰحِبْنِيْۚ قَدْ بَلَغْتَ مِنْ لَّدُنِّيْ عُذْرًا
qāla in sa'altuka ‘an syai'im ba‘dahā falā tuṣāḥibnī, qad balagta mil ladunnī ‘użrā(n).
ඔහු (මූසා) මෙසේ පැවසීය: “මෙයින් පසු මම ඔබෙන් යමක් ඇසුවොත්, මට ඔබ සමඟ තවත් යාමට ඉඩ නොදෙන්න. නියත වශයෙන්ම ඔබ මගේ නිදහසට කරුණු පිළිගැනීමට තරම් ඉවසිලිවන්තව සිටියාය.”
قَالَ هٰذَا فِرَاقُ بَيْنِيْ وَبَيْنِكَۚ سَاُنَبِّئُكَ بِتَأْوِيْلِ مَا لَمْ تَسْتَطِعْ عَّلَيْهِ صَبْرًا
qāla hāżā firāqu bainī wa bainik(a), sa'unabbi'uka bita'wīli mā lam tastaṭī‘ ‘alaihi ṣabrā(n).
ඔහු මෙසේ පැවසීය, "මෙය මා සහ ඔබ අතර වෙන්වීමයි; ඔබට දරාගත නොහැකි වූ ක්‍රියාවන් සඳහා පැහැදිලි කිරීමක් මම ඔබට දෙන්නම්."