اُدْعُ اِلٰى سَبِيْلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَجَادِلْهُمْ بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُۗ اِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖ وَهُوَ اَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِيْنَ
ud‘u ilā sabīli rabbika bil-ḥikmati wal-mau‘iẓatil-ḥasanati wa jādilhum bil-latī hiya aḥsan(u), inna rabbaka huwa a‘lamu biman ḍalla ‘an sabīlihī wa huwa a‘lamu bil-muhtadīn(a).
(मानिसहरूलाई) आफ्नो पालनकर्ताको मार्गमा बुद्धिमत्ता र राम्रो शिक्षाद्वारा बोलाउनुहोस्, र तिनीहरूसँग राम्रो तरिकाले बहस गर्नुहोस्। निस्सन्देह, तपाईंको पालनकर्ता, उहाँलाई राम्रोसँग थाहा छ कि को उहाँको मार्गबाट विचलित हुन्छ र उहाँलाई राम्रोसँग थाहा छ कि को मार्गदर्शन प्राप्त गर्दछ।
قَالَ اِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيْعَ مَعِيَ صَبْرًا
qāla innaka lan tastaṭī‘a ma‘iya ṣabrā(n).
उनले जवाफ दिए, “साँच्चै, तिमी मसँग धैर्य गर्न सक्नेछैनौ।
وَكَيْفَ تَصْبِرُ عَلٰى مَا لَمْ تُحِطْ بِهٖ خُبْرًا
wa kaifa taṣbiru ‘alā mā lam tuḥiṭ bihī khubrā(n).
अनि जब तपाईंलाई कुनै कुराको बारेमा पर्याप्त ज्ञान नै छैन भने तपाईं कसरी त्यसप्रति धैर्य गर्न सक्नुहुन्छ?”
قَالَ لَا تُؤَاخِذْنِيْ بِمَا نَسِيْتُ وَلَا تُرْهِقْنِيْ مِنْ اَمْرِيْ عُسْرًا
qāla lā tu'ākhiżnī bimā nasītu wa lā turhiqnī min amrī ‘usrā(n).
उनले (मोशाले) भने, "मेरो बिर्सने कामको लागि मलाई सजाय नदिनुहोस् र मेरो काममा कुनै कठिनाइको बोझ नदिनुहोस्।"
وَاَمَّا الْجِدَارُ فَكَانَ لِغُلٰمَيْنِ يَتِيْمَيْنِ فِى الْمَدِيْنَةِ وَكَانَ تَحْتَهٗ كَنْزٌ لَّهُمَا وَكَانَ اَبُوْهُمَا صَالِحًا ۚفَاَرَادَ رَبُّكَ اَنْ يَّبْلُغَآ اَشُدَّهُمَا وَيَسْتَخْرِجَا كَنْزَهُمَا رَحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَۚ وَمَا فَعَلْتُهٗ عَنْ اَمْرِيْۗ ذٰلِكَ تَأْوِيْلُ مَا لَمْ تَسْطِعْ عَّلَيْهِ صَبْرًاۗ ࣖ
wa ammal-jidāru fa kāna ligulāmaini yatīmaini fil-madīnati wa kāna taḥtahū kanzul lahumā wa kāna abūhumā ṣāliḥā(n), fa arāda rabbuka ay yablugā asyuddahumā wa yastakhrijā kanzahumā raḥmatam mir rabbik(a), wa mā fa‘altuhū ‘an amrī, żālika ta'wīlu mā lam tasṭī‘ ‘alaihi ṣabrā(n).
अनि पर्खालको कुरा गर्ने हो भने, त्यो शहरका दुई अनाथ केटाहरूको थियो, र त्यसको मुनि तिनीहरूको खजाना थियो, र तिनीहरूका बुबा एक धर्मी मानिस थिए। त्यसैले तपाईंको पालनकर्ताले चाहनुभयो कि तिनीहरू परिपक्व होऊन् र तपाईंको पालनकर्ताको कृपाले तिनीहरूले आफ्नो खजाना निकालून्। मैले यो आफ्नो इच्छाले गरेको होइन। यो तिमीहरूले हतार गरेका कर्महरूको प्रमाण हो।”
فَذَكِّرْ اِنْ نَّفَعَتِ الذِّكْرٰىۗ
fa żakkir in nafa‘atiż-żikrā.
त्यसैले चेतावनी दिनुहोस्, किनकि चेतावनी उपयोगी छ,