122
Q.S अत-तव्वा (9:122)
۞ وَمَا كَانَ الْمُؤْمِنُوْنَ لِيَنْفِرُوْا كَاۤفَّةًۗ فَلَوْلَا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ مِّنْهُمْ طَاۤىِٕفَةٌ لِّيَتَفَقَّهُوْا فِى الدِّيْنِ وَلِيُنْذِرُوْا قَوْمَهُمْ اِذَا رَجَعُوْٓا اِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُوْنَ ࣖ
wa mā kānal-mu'minūna liyanfirū kāffah(tan), falau lā nafara min kulli firqatim minhum ṭā'ifatul liyatafaqqahū fid-dīni wa liyunżirū qaumahum iżā raja‘ū ilaihim la‘allahum yaḥżarūn(a).
अनि सबै विश्वासीहरू (युद्धभूमिमा) जानु उचित छैन। किन तिनीहरूका प्रत्येक समूहका केही मानिसहरू आफ्नो धार्मिक ज्ञानलाई गहिरो बनाउन र आफ्ना मानिसहरू फर्किएपछि चेतावनी दिन जाँदैनन्, ताकि तिनीहरूले आफ्नो सुरक्षा गर्न सकून्?