122
Q.S Әт-Тәүбә (9:122)
۞ وَمَا كَانَ الْمُؤْمِنُوْنَ لِيَنْفِرُوْا كَاۤفَّةًۗ فَلَوْلَا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ مِّنْهُمْ طَاۤىِٕفَةٌ لِّيَتَفَقَّهُوْا فِى الدِّيْنِ وَلِيُنْذِرُوْا قَوْمَهُمْ اِذَا رَجَعُوْٓا اِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُوْنَ ࣖ
wa mā kānal-mu'minūna liyanfirū kāffah(tan), falau lā nafara min kulli firqatim minhum ṭā'ifatul liyatafaqqahū fid-dīni wa liyunżirū qaumahum iżā raja‘ū ilaihim la‘allahum yaḥżarūn(a).
Ә мөьминдәрҙең барыһының да (һуғыш яланына) барыуы тура килмәй. Ниңә уларҙың һәр төркөмөнән ҡайһы берәүҙәр дини белемдәрен тәрәнәйтергә, ҡайтҡанда халҡын иҫкәртергә бармай, үҙҙәрен һаҡлар өсөн.