122
Q.S At-Tawbah na ɛwɔ hɔ (9:122)
۞ وَمَا كَانَ الْمُؤْمِنُوْنَ لِيَنْفِرُوْا كَاۤفَّةًۗ فَلَوْلَا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ مِّنْهُمْ طَاۤىِٕفَةٌ لِّيَتَفَقَّهُوْا فِى الدِّيْنِ وَلِيُنْذِرُوْا قَوْمَهُمْ اِذَا رَجَعُوْٓا اِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُوْنَ ࣖ
wa mā kānal-mu'minūna liyanfirū kāffah(tan), falau lā nafara min kulli firqatim minhum ṭā'ifatul liyatafaqqahū fid-dīni wa liyunżirū qaumahum iżā raja‘ū ilaihim la‘allahum yaḥżarūn(a).
Na ɛnsɛ sɛ agyidifoɔ no nyinaa bɛkɔ (ɔko no mu). Dɛn nti na wɔn mu kuw biara mu binom nkɔ nkɔma wɔn nyamesom ho nimdeɛ nkɔ akyiri na sɛ wɔsan ba a, wɔnkɔbɔ wɔn nkurɔfo kɔkɔ, sɛnea ɛbɛyɛ a wobetumi abɔ wɔn ho ban.