وَالَّذِيْنَ يَرْمُوْنَ اَزْوَاجَهُمْ وَلَمْ يَكُنْ لَّهُمْ شُهَدَاۤءُ اِلَّآ اَنْفُسُهُمْ فَشَهَادَةُ اَحَدِهِمْ اَرْبَعُ شَهٰدٰتٍۢ بِاللّٰهِ ۙاِنَّهٗ لَمِنَ الصّٰدِقِيْنَ
wal-lażīna yarmūna azwājahum wa lam yakul lahum syuhadā'u illā anfusuhum fa syahādatu aḥadihim arba‘u syahādātim billāh(i), innahū laminaṣ-ṣādiqīn(a).
ते जेड़े अपनी घरेआली उप्पर (व्यभिचार) दा इल्जाम लांदे न, जदके उंदे कोल अपने सिवाय कोई गवाह नेईं ऐ, तां उंदे च हर इक दी गवाही चार बारी अल्लाह दी कसम खाने दी ऐ जे ओह् सच्च बोलने आह्लें च शामल ऐ।
وَالْخَامِسَةُ اَنَّ لَعْنَتَ اللّٰهِ عَلَيْهِ اِنْ كَانَ مِنَ الْكٰذِبِيْنَ
wal-khāmisatu anna la‘natallāhi ‘alaihi in kāna minal-kāżibīn(a).
ते पंजवीं (कसब) ए है कि अल्लाह दा श्राप उस ते होवेगा अगर ओह झूठे विचों होवे।
وَيَدْرَؤُا عَنْهَا الْعَذَابَ اَنْ تَشْهَدَ اَرْبَعَ شَهٰدٰتٍۢ بِاللّٰهِ اِنَّهٗ لَمِنَ الْكٰذِبِيْنَ ۙ
wa yadra'u ‘anhal-‘ażāba an tasyhada arba‘a syahādātim billāhi innahū laminal-kāżibīn(a).
ते घ़रेआली गी सजा थमां बचाया जंदा ऐ जेकर ओह् अल्लाह दी चार बारी कसम खांदी ऐ जे ओह् (उसदा पति) सच्चें गै झूठे लोकें च शामल ऐ।
وَالْخَامِسَةَ اَنَّ غَضَبَ اللّٰهِ عَلَيْهَآ اِنْ كَانَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
wal-khāmisata anna gaḍaballāhi ‘alaihā in kāna minaṣ-ṣādiqīn(a).
ते पंजमी (कसम) कि अल्लाह दा गुस्सा उस (पत्नी) ते होवेगा, जेकर ओह (उसदा पति) सच्चाई बोलन वाले लोकां विचों इक होवे।