وَالَّذِيْنَ يَرْمُوْنَ اَزْوَاجَهُمْ وَلَمْ يَكُنْ لَّهُمْ شُهَدَاۤءُ اِلَّآ اَنْفُسُهُمْ فَشَهَادَةُ اَحَدِهِمْ اَرْبَعُ شَهٰدٰتٍۢ بِاللّٰهِ ۙاِنَّهٗ لَمِنَ الصّٰدِقِيْنَ
wal-lażīna yarmūna azwājahum wa lam yakul lahum syuhadā'u illā anfusuhum fa syahādatu aḥadihim arba‘u syahādātim billāh(i), innahū laminaṣ-ṣādiqīn(a).
Үҙҙәренән башҡа шаһиттары булмаһа ла, ҡатындарын (зина ҡылыуҙа) ғәйепләгәндәр, һәр кемдең шаһитлығы — дүрт тапҡыр Аллаһ исеме менән ант итеү, ысынлап та, ул хаҡ һөйләүселәрҙән.
وَالْخَامِسَةُ اَنَّ لَعْنَتَ اللّٰهِ عَلَيْهِ اِنْ كَانَ مِنَ الْكٰذِبِيْنَ
wal-khāmisatu anna la‘natallāhi ‘alaihi in kāna minal-kāżibīn(a).
Ә бишенсеһе (ант) – әгәр ҙә ул ялған һөйләүселәрҙән булһа, уға Аллаһтың ҡарғышы төшәсәк.
وَيَدْرَؤُا عَنْهَا الْعَذَابَ اَنْ تَشْهَدَ اَرْبَعَ شَهٰدٰتٍۢ بِاللّٰهِ اِنَّهٗ لَمِنَ الْكٰذِبِيْنَ ۙ
wa yadra'u ‘anhal-‘ażāba an tasyhada arba‘a syahādātim billāhi innahū laminal-kāżibīn(a).
Ҡатын, ысынлап та, ялған һөйләүселәрҙән, тип дүрт тапҡыр Аллаһ исеме менән ант итһә, ғазаптан ҡотолор.
وَالْخَامِسَةَ اَنَّ غَضَبَ اللّٰهِ عَلَيْهَآ اِنْ كَانَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
wal-khāmisata anna gaḍaballāhi ‘alaihā in kāna minaṣ-ṣādiqīn(a).
бишенсеһе (ант): әгәр ҙә ул (ире) дөрөҫөн һөйләүселәрҙән булһа, Аллаһтың асыуы уның өҫтөнә төшәсәк.