۞ وَلَكُمْ نِصْفُ مَا تَرَكَ اَزْوَاجُكُمْ اِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهُنَّ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ كَانَ لَهُنَّ وَلَدٌ فَلَكُمُ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْنَ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصِيْنَ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ وَلَهُنَّ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْتُمْ اِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّكُمْ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ كَانَ لَكُمْ وَلَدٌ فَلَهُنَّ الثُّمُنُ مِمَّا تَرَكْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ تُوْصُوْنَ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ وَاِنْ كَانَ رَجُلٌ يُّوْرَثُ كَلٰلَةً اَوِ امْرَاَةٌ وَّلَهٗٓ اَخٌ اَوْ اُخْتٌ فَلِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُۚ فَاِنْ كَانُوْٓا اَكْثَرَ مِنْ ذٰلِكَ فَهُمْ شُرَكَاۤءُ فِى الثُّلُثِ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصٰى بِهَآ اَوْ دَيْنٍۙ غَيْرَ مُضَاۤرٍّ ۚ وَصِيَّةً مِّنَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَلِيْمٌۗ
wa lakum niṣfu mā taraka azwājukum illam yakul lahunna walad(un), fa in kāna lahunna waladun fa lakumur-rubu‘u mimmā tarakna mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣīna bihā au dain(in), wa lahunnar-rubu‘u mimmā taraktum illam yakul lakum walad(un), fa in kāna lakum waladun fa lahunnaṡ-ṡumunu mimmā taraktum mim ba‘di waṣiyyatiy tūṣūna bihā au dain(in), wa in kāna rajuluy yūraṡu kalālatan awimra'atuw wa lahū akhun au ukhtun fa likulli wāḥidatim minhumas-sudus(u), fa in kānū akṡara min żālika fa hum syurakā'u fiṡ-ṡuluṡi mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣā bihā au dain(in), gaira muḍārr(in), waṣiyyatam minallāh(i), wallāhu ‘alīmun ḥalīm(un).
Agus is leath den mhaoin a d'fhág do mhná céile i do sciar (a fhir chéile), mura bhfuil páistí acu. Má tá páistí acu (do mhná céile), gheobhaidh tú ceathrú de na sócmhainní a fhágann siad tar éis dóibh an uacht a rinne siad a chomhlíonadh nó (agus tar éis dóibh a bhfiacha a íoc). Faigheann mná céile ceathrú den mhaoin a fhágann tú mura bhfuil páistí agat. Má tá páistí agat, gheobhaidh do mhná céile an t-ochtú cuid den mhaoin a fhágann tú tar éis dóibh an uacht a rinne tú a chomhlíonadh nó (agus tar éis dóibh do chuid fiacha a íoc). Má fhaigheann duine bás, fireann nó baineann, nár fhág athair ná páistí, ach a bhfuil deartháir (seibu) nó deirfiúr (seibu) aige/aici, ansin do gach ceann den dá chineál siblíní an séú cuid den mhaoin. Ach má tá níos mó ná leathdheartháir amháin ann, roinneann siad an tríú sciar le chéile, tar éis dóibh an uacht a rinne sé/sí a chomhlíonadh nó an fiach a íoc gan aon mhíchaoithiúlacht (do na hoidhrí). Sin iad forálacha Dé. Tá Allah Uile-Eolach, an-Maithiúnach.
يَسْتَفْتُوْنَكَۗ قُلِ اللّٰهُ يُفْتِيْكُمْ فِى الْكَلٰلَةِ ۗاِنِ امْرُؤٌا هَلَكَ لَيْسَ لَهٗ وَلَدٌ وَّلَهٗٓ اُخْتٌ فَلَهَا نِصْفُ مَا تَرَكَۚ وَهُوَ يَرِثُهَآ اِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهَا وَلَدٌ ۚ فَاِنْ كَانَتَا اثْنَتَيْنِ فَلَهُمَا الثُّلُثٰنِ مِمَّا تَرَكَ ۗوَاِنْ كَانُوْٓا اِخْوَةً رِّجَالًا وَّنِسَاۤءً فَلِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْاُنْثَيَيْنِۗ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمْ اَنْ تَضِلُّوْا ۗ وَاللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ ࣖ
yastaftūnak(a), qulillāhu yuftīkum fil-kalālah(ti), inimru'un halaka laisa lahū waladuw wa lahū ukhtun fa lahā niṣfu mā tarak(a), wa huwa yariṡuhā illam yakul lahā walad(un), fa in kānataṡnataini fa lahumaṡ-ṡuluṡāni mimmā tarak(a), wa in kānū ikhwatar rijālaw wa nisā'an fa liż-żakari miṡlu ḥaẓẓil-unṡayain(i), yubayyinullāhu lakum an taḍillū, wallāhu bikulli syai'in ‘alīm(un).
Iarrann siad fatwa ort (maidir le kalalah). Abair, "Tugann Allah fatwa duit maidir le kalalah (eadhon), má fhaigheann duine bás agus mura bhfuil aon chlann aige ach go bhfuil deirfiúr aige, ansin is leath den mhaoin a d'fhág sé ina dhiaidh a sciar (a dheirféar), agus oidhreoidh a dheartháir (maoin iomlán a dheirféar), mura bhfuil aon chlann aige. Ach má tá beirt deirfiúracha ann, ansin dhá thrian den mhaoin a fágadh ina dhiaidh dóibh beirt. Agus má tá deartháireacha agus deirfiúracha iontu (na hoidhrí), ansin is ionann sciar dearthár agus sciar beirt deirfiúracha. Míníonn Allah (an dlí seo) duit, ionas nach rachaidh tú amú."