كُتِبَ عَلَيْكُمْ اِذَا حَضَرَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ اِنْ تَرَكَ خَيْرًا ۖ ۨالْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ بِالْمَعْرُوْفِۚ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِيْنَ ۗ
kutiba ‘alaikum iżā ḥaḍara aḥadakumul-mautu in taraka kahirā(n), al-waṣiyyatu lil-wālidaini wal-aqrabīna bil-ma‘rūf(i), ḥaqqan ‘alal-muttaqīn(a).
ከእናንተ ውስጥ አንድ ሰው ቢሞት፣ ሀብትን ቢተው፣ ለወላጆቹና ለቅርብ ዘመዶቹ በመልካም መንገድ ኑዛዜ ማድረግ በእናንተ ላይ ግዴታ ነው፤ (ይህም) ለጥንቁቆቹ ግዴታ ነው።
لِلرِّجَالِ نَصِيْبٌ مِّمَّا تَرَكَ الْوَالِدٰنِ وَالْاَقْرَبُوْنَۖ وَلِلنِّسَاۤءِ نَصِيْبٌ مِّمَّا تَرَكَ الْوَالِدٰنِ وَالْاَقْرَبُوْنَ مِمَّا قَلَّ مِنْهُ اَوْ كَثُرَ ۗ نَصِيْبًا مَّفْرُوْضًا
lir-rijāli naṣībum mimmā tarakal-wālidāni wal-aqrabūn(a), wa lin-nisā'i naṣībum mimmā tarakal-wālidāni wal-aqrabūna mimmā qalla minhu au kaṡur(a), naṣībam mafrūḍā(n).
ለወንዶች የወላጆቻቸውንና የዘመዶቻቸውን ውርስ ድርሻ የማግኘት መብት አላቸው፣ ለሴቶች ደግሞ የወላጆቻቸውንና የዘመዶቻቸውን ውርስ ድርሻ የማግኘት መብት አላቸው፣ ይህም በተወሰነው ድርሻ መሰረት ትንሽም ይሁን ብዙ።
اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالَّذِيْنَ اٰوَوْا وَّنَصَرُوْٓا اُولٰۤىِٕكَ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَمْ يُهَاجِرُوْا مَا لَكُمْ مِّنْ وَّلَايَتِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ حَتّٰى يُهَاجِرُوْاۚ وَاِنِ اسْتَنْصَرُوْكُمْ فِى الدِّيْنِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ اِلَّا عَلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
innal-lażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāhi wal-lażīna āwaw wa naṣarū ulā'ika ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wal-lażīna āmanū wa lam yuhājirū mā lakum miw walāyatihim min syai'in ḥattā yuhājirū, wa inistanṣarūkum fid-dīni fa ‘alaikumun naṣru illā ‘alā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāq(un), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).
እነዚያ ያመኑና የተሰደዱ፣ በአላህ መንገድና በነፍሶቻቸው የሚታገሉ፣ እነዚያም ለሙሃጂሮች (ለሙሃጂሮች) መጠጊያና እርዳታ የሚሰጡ፣ እርስ በእርሳቸው ይጠብቃሉ። እነዚያም ያመኑና ያልተሰደዱ፣ እስኪሰደዱ ድረስ ልትጠብቋቸው ምንም ግዴታ የለባችሁም። (ነገር ግን) በሃይማኖት (መከላከል) እርዳታ ቢጠይቁህ፣ በአንተና በእነርሱ መካከል ስምምነት ላደረጉ ሰዎች ብቻ እርዳታ መስጠት አለብህ። አላህም የምትሠሩትን ሁሉ ተመልካች ነው።