فَكَيْفَ اِذَا جِئْنَا مِنْ كُلِّ اُمَّةٍۢ بِشَهِيْدٍ وَّجِئْنَا بِكَ عَلٰى هٰٓؤُلَاۤءِ شَهِيْدًاۗ
fa kaifa iżā ji'nā min kulli ummatim bisyahīdiw wa ji'nā bika ‘alā hā'ulā'i syahīdā(n).
Ва агар аз ҳар уммате шоҳид (паёмбар) биёварем ва туро (Муҳаммад) ҳамчун шоҳид бар онҳо биёрем, (ҳоли кофирон чӣ гуна хоҳад буд?)
وَاِنْ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اِلَّا لَيُؤْمِنَنَّ بِهٖ قَبْلَ مَوْتِهٖ ۚوَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ يَكُوْنُ عَلَيْهِمْ شَهِيْدًاۚ
wa im min ahlil-kitābi illā layu'minanna bihī qabla mautih(ī), wa yaumal-qiyāmati yakūnu ‘alaihim syahīdā(n).
Ҳеҷ кас аз аҳли китоб набуд, ки пеш аз маргаш ба ӯ (Исо) имон наоварда бошад ва дар рӯзи қиёмат ӯ (Исо) шоҳиди онҳо хоҳад буд.
وَيَوْمَ نَبْعَثُ مِنْ كُلِّ اُمَّةٍ شَهِيْدًا ثُمَّ لَا يُؤْذَنُ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَلَا هُمْ يُسْتَعْتَبُوْنَ
wa yauma nab‘aṡu min kulli ummatin syahīdan ṡumma lā yu'żanu lil-lażīna kafarū wa lā hum yusta‘tabūn(a).
Ва (ёд кун), рӯзе, ки аз ҳар уммат шоҳид (паёмбар) барангехтем, пас барои кофирон иҷозат дода нашуд, ки аз худ дифоъ кунанд ва (низ) иҷозат дода нашуд, ки аз Худо омурзиш талаб кунанд.
وَيَوْمَ نَبْعَثُ فِيْ كُلِّ اُمَّةٍ شَهِيْدًا عَلَيْهِمْ مِّنْ اَنْفُسِهِمْ وَجِئْنَا بِكَ شَهِيْدًا عَلٰى هٰٓؤُلَاۤءِۗ وَنَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ تِبْيَانًا لِّكُلِّ شَيْءٍ وَّهُدًى وَّرَحْمَةً وَّبُشْرٰى لِلْمُسْلِمِيْنَ ࣖ
wa yauma nab‘aṡu fī kulli ummatin syahīdan ‘alaihim min anfusihim wa ji'nā bika syahīdan ‘alā hā'ulā'(i), wa nazzalnā ‘alaikal-kitāba tibyānal likulli syai'iw wa hudaw wa raḥmataw wa busyrā lil-muslimīn(a).
Ва (ёд кун) рӯзеро, ки аз ҳар уммате шоҳидеро аз худашон бар онҳо барангехтем ва туро (эй Муҳаммад), шоҳид бар онҳо овардем ва китоб (Қуръон)-ро барои баёни ҳама чиз, роҳнамоӣ ва раҳмат ва башорат барои мусалмонон, бар ту нозил кардем.